Avant Art Festival: nowy festiwal awangardowy w Lublinie

AAF staje się nowym punktem na mapie muzyki awangardowej Lublina

Po raz pierwszy w historii Avant Art Festival zawitał do Lublina, gdzie w dniach 3-5 października 2024 roku odbyły się trzy dni przepełnione eksperymentalną muzyką i sztuką wizualną. To wyjątkowe wydarzenie, które przez 17 lat zdobywało uznanie w takich miastach jak Wrocław, Warszawa i Berlin, teraz podbiło serca mieszkańców Lublina, oferując im zupełnie nową perspektywę na sztukę awangardową.

Pierwsza edycja w Lublinie.

Avant Art Festival to nie tylko koncerty, to połączenie muzyki, sztuki wizualnej, performansu. Festiwal koncentruje się na przedstawieniu artystów, którzy swoją twórczością wykraczają poza schematy, często balansując na granicy gatunków muzycznych i form artystycznych. Organizatorami AAF Lublin 2024 są: Fundacja Avant Art oraz Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA, dyrektorem festiwalu jest Kostas Georgakopulos, dyrektorem artystycznym lubelskiej edycji jest Grzegorz Paluch

Międzynarodowe gwiazdy w sercu Lublina

Keiji Haino z Japonii, znany jako mistrz muzyki improwizowanej i noise, był jednym z głównych artystów pierwszej edycji w Lublinie. Jego koncert, pełen potężnych dźwięków i wizualnych doznań, wprowadził widzów w transowy klimat, balansując między hałasem a subtelnymi dźwiękami gitarowymi. Haino, nazywany „krzyczącym Japończykiem”, to artysta, którego twórczość inspirowana jest szerokim wachlarzem wpływów – od muzyki średniowiecznej po współczesną awangardę.

Kolejną gwiazdą festiwalu była Mabe Fratti, wiolonczelistka pochodząca z Gwatemali, która zdobyła międzynarodowe uznanie dzięki unikalnemu stylowi łączącemu klasyczną muzykę z eksperymentalną elektroniką. Jej kompozycje, pełne emocji i zaskakujących dźwięków, tworzą niepowtarzalną atmosferę, w której klasyczne brzmienia wiolonczeli współgrają z nowoczesnymi aranżacjami elektronicznymi.

Lublin gościł także BIG|BRAVE z Kanady, zespół znany z minimalistycznych, ale masywnych brzmień gitarowych i perkusyjnych. Grupa łączy surowość i intensywność muzyki z elementami post-rocka dając występy pełne napięcia i emocji.

Nie zabrakło również energetycznych brzmień z Ameryki Południowej. DEAFKIDS oraz TEST to dwie brazylijskie formacje, które mieszają punk, metal i eksperymentalną elektronikę z tradycyjnymi rytmami brazylijskimi. Ich muzyka to podróż przez dźwięki, w których przenikają się surowe riffy gitarowe, mocna perkusja i hipnotyzujące rytmy charakterystyczne dla muzyki latynoskiej.

to dialog ciała i dźwięku – twórczyni o międzynarodowych korzeniach, łączy w swoich wystąpieniach wokale, muzykę i ruch sceniczny, tworząc synestezyjne doświadczenie, które porusza wszystkie zmysły. Jej występ nawiązywał do tradycji afrykańskich, połączonych z nowoczesną estetyką post-industrialną. Performans ten, pełen energii i dynamicznych zmian, był odpowiedzią na współczesny świat pełen kontrastów i napięć, zapraszając widzów do wspólnej refleksji nad miejscem człowieka w świecie dźwięku i ciała.

Mopcut – międzynarodowa formacja z Austrii, Francji i USA, eksperymentuje z dźwiękami w sposób, który sprawia, że ​​ich działanie jest nieprzewidywalne, dostępne i dostępne do odbioru do refleksji.

Wśród tegorocznych artystów nie mogło zabraknąć polskich przedstawicieli awangardy.

PIMPON, znany ze swojej wszechstronności, jako perkusista, improwizator i twórca eksperymentalny, który zaprezentował Lublinowi brzmienia oparte na intuicyjnej komunikacji między instrumentami.

Malediwy to projekt, który z jednej strony odwołuje się do bogatych tradycji muzyki improwizowanej, a z drugiej strony poszukuje świeżych i odważnych rozwiązań.

GERDA – polska grupa z nurtami noise i post-punku, to prawdziwa esencja surowych dźwięków , muzyka przesiąknięta brutalną szczerością.

Fotorelacja: Tomasz Kulbowski i A.K.

Więcej zdjęć w galerii.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

OPEN CITY Lublin 2024: Festiwal Sztuki w Przestrzeni Publicznej

OPEN CITY Lublin 2024: Festiwal Sztuki w Przestrzeni Miejskiej

XVI edycja Festiwalu Sztuki w Przestrzeni Publicznej OPEN CITY w Lublinie odbędzie się w dniach 28 września – 28 października 2024 roku.

Wernisaż wystawy odbędzie się 28 września, o g. 16:00, na placu Po Farze i przyjmie tradycyjną już formułę spaceru w asyście zaproszonych artystów i gości. (zdjęcia z wernisażu pod wpisem)

Lubelska odsłona jest integralną częścią festiwalu, który rozpoczął się 14 czerwca br. w Krakowie i dzięki uprzejmej współpracy z Urzędem Miasta Kraków oraz instytucjami kultury takimi jak: ASP, KBF czy MOCAK zagościł na Wesołej – w przestrzeni dawnego Szpitala Uniwersyteckiego w dzielnicy Grzegórzki. Po udanym debiucie w stolicy Małopolski tradycyjnie powracamy jesienią do Lublina, by ponownie zamienić przestrzeń naszego rodzimego miasta w galerię sztuki. Lubelska edycja festiwalu staje się zatem rewersem krakowskiej, akcentując artystyczny dialog, który łączy oba miasta i ich przestrzenie, tworząc wspólną narrację o sztuce w miejskim kontekście.

Artyści OPEN CITY Lublin 2024

Podczas Festiwalu OPEN CITY Lublin 2024 swoje prace zaprezentują następujący polscy artyści: Krzysztof M. Bednarski, Leszek Lewandowski, Andrzej Franaszek, Andrzej Szarek, Renata Szułczyńska, Bartolomeo Koczenasz, Grzegorz Klaman, Mariola Wawrzusiak, Paweł Jach, Bartek Struzik, Dawid Królicki, Robert Sowa, Nina Dziwoki, Mikołaj Rejs, Jan Tutaj, Anna Drozd-Tutaj, Marcin Moszyński oraz Tomasz Wendland.

Temat Przewodni Festiwalu

Tematem przewodnim tegorocznej edycji jest „Mater:Ja”, eksplorująca relację między materią a duchowością, wyznaczająca nowe spojrzenie na przedmioty i przestrzeń miejską. Wybrane przez nas miejsca ekspozycji – teren wokół Centrum Kultury, Browar Perła, Orion czy Stare Miasto – stają się idealnym tłem do refleksji nad materią, relacjami z otaczającymi nas przedmiotami, a także nad przeszłością i duchem miejsca.

Miejsca Ekspozycji: Centrum Kultury, Browar Perła, Orion i Stare Miasto

Budynek, w którym obecnie mieści się Centrum Kultury w Lublinie, ma bogatą i fascynującą historię, która sięga pierwszej połowy XVIII wieku. Początkowo był klasztorem zakonu Sióstr Wizytek, później pełnił funkcję lazaretu, koszarów wojskowych, prawosławnej cerkwi, szpitala wojskowego i urzędu Wojska Polskiego. Od sierpnia 1944 do stycznia 1945 r. w budynku znajdowała się siedziba instytucji Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego.
Po II wojnie światowej część kompleksu wojsko przekazało Akademii Medycznej i mieściły się w nim: studium wojskowe, biblioteka uczelni, sale wykładowe, laboratoria, prosektorium oraz sala woskowania ciał. W latach 70. budynek został wyremontowany i przeznaczony na cele kulturalne. Od 1991 r. działa jako Centrum Kultury, a dawne sale szpitalne, czy koszary zamieniły się w przestrzenie twórcze dla artystów i pracowni kulturalnych. Obecnie nie tylko nawiązuje do swojej przeszłości w uzdrawianiu ciał, ale i symbolicznie staje się miejscem pracy nad „materią sztuki”, łącząc fizyczny akt tworzenia z duchowym wymiarem kreacji.

Jest zatem przestrzenią, która w wyjątkowy sposób odzwierciedla artystyczny proces narodzin dzieła – artysta (mater) tworzy dzieło (ja), nadając mu życie i niezależność. W tym kontekście odnosimy się do koncepcji Tadeusza Kantora, który podkreślał konieczność „porzucania” dzieł, by mogły samodzielnie istnieć.

Nowy Materializm: Przedmioty i Ich Własne Życie

Wystawa odnosi się również do nurtu nowego materializmu, który kwestionuje tradycyjne założenia humanizmu, gdzie człowiek stoi w centrum wszechświata. Nowy materializm przeformułowuje pojęcie materii, sugerując, że przedmioty mają swoją podmiotowość i własne życie. Browar Perła, gdzie przetwarza się surowce, staje się miejscem do rozważań nad materią, historią i jej wspływem na naszą codzienność. Z kolei Stare Miasto ze swoją bogatą historią, dopełnia tę wystawę, tworząc wyjątkowy kontekst, w którym sztuka współczesna spotyka się z przeszłością. Zabytkowe budynki i ulice stają się tłem dla instalacji artystycznych, które na nowo odsłaniają interpretacje pojęć związanych z tożsamością, duchowością i pamięcią.

 

Festiwal OPEN CITY to najstarszy cyklicznie odbywający się festiwal sztuki w przestrzeni miejskiej w Polsce, organizowany nieprzerwanie od 16 lat przez Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA w Lublinie. Od lat dążymy do tego, aby sztuka współczesna stała się niezbywalnym składnikiem miejskiej codzienności – zadziwiała, inspirowała, skłaniała do refleksji, pozostawiając trwałe ślady zarówno w przestrzeni, jak i w pamięci, a także mentalności mieszkańców oraz gości miasta.

Warto również podkreślić, że tegoroczna edycja OPEN CITY jest dla nas wyjątkowa, ponieważ obywa się w ramach starań miasta Lublin o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2029.

 

Honorowy Patronat nad wydarzeniem objął Prezydent Miasta Lublin Krzysztof Żuk.

Partnerami Festiwalu są: Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK, Centrum Kultury w Lublinie, Muszla Koncertowa w Lublinie, ORION, Perła – Browary Lubelskie S.A oraz Teatr KTO.

Patronat medialny objęli: Polskie Radio Lublin, Kurier Lubelski, Dziennik Wschodni, Akademickie Radio CENTRUM oraz Magazyn SZUM.
Projekt współfinansowany ze środków Krajowego Planu Odbudowy.

 

 

 

 

 

AvantArt Festival Lublin 2024 // pełny program

1. edycja AVANT ART FESTIVAL LUBLIN / 3-5.10.2024

Avant Art Festival od 17 lat współtworzy polską scenę kultury niezależnej, corocznie zapraszając nie-mainstreamowych artystów sceny awangardowej i eksperymentalnej z całego świata. Jako kuratorów artystycznych pociąga nas nie tylko muzyka, ale i malarstwo, street art, instalacje, film, video art, performance, a tak naprawdę brak granic w przenikaniu się różnych dyscyplin sztuki. Celem festiwalu jest prezentacja najnowszych trendów w sztuce współczesnej, promocja polskich artystów oraz integracja artystów z całego świata.

Organizatorzy: Fundacja Avant Art oraz Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA.
Dyrektor festiwalu: Kostas Georgakopulos
Dyrektor artystyczny: Grzegorz Paluch

03.10-5.10 / czwartek – sobota

03.10 / czwartek
Galeria Labirynt – Sala Czarna / Bilet: 45 zł [pre-sale] / 55 zł [gate] // https://goout.net/pl/bilety/mopcut+mabe-fratti+keiji-haino/gtlab/
godz. 19:00 MOPCUT (USA/FRA/AUT)
godz. 20:00 Mabe Fratti (GT/MX)
godz. 21:00 Keiji Haino (JP)

04.10 / piątek
Galeria Labirynt – Sala Czarna / Bilet: 25 zł [pre-sale] / 35 zł [gate] // https://goout.net/pl/bilety/gerda+pimpon+malediwy/evlab/
godz. 19:00 PIMPON (PL)
godz. 20:00 Malediwy (PL)
godz. 21:00 GERDA (PL)
godz. 22:00 PÖ (FR/GH)

05.10 / sobota
Galeria Labirynt – Sala Czarna / Bilet: 35 zł [pre-sale] / 45 zł [gate] // https://goout.net/pl/bilety/test+big-brave+deafkids/fylab/
godz. 19:00 TEST (BR)
godz. 20:00 BIG|BRAVE (CA)
godz. 21:00 DEAFKIDS (BR)

Więcej informacji na stronie Festiwalu: https://avantart.pl/2024/lublin/

Bilety na poszczególne wydarzenia muzyczne są dostępne na platformie GoOut.

 

Karnet 3-dniowy: 90 zł // https://goout.net/pl/bilety/avant-art-festival-lublin-2024/fqdab/ 

 

BILETY:

3.10.2024 // https://goout.net/pl/bilety/mopcut+mabe-fratti+keiji-haino/gtlab/

4.10.2024 // https://goout.net/pl/bilety/gerda+pimpon+malediwy/evlab/

5.10.2024 // https://goout.net/pl/bilety/test+big-brave+deafkids/fylab/

 

//////////////////

 

MOPCUT (USA/FRA/AUT)

Trio składające się z Audrey Chen (wokal i analogowe syntezatory), Juliena Despreza (gitara elektryczna) oraz Lukasa Königa (perkusja i syntezatory). Zespół powstał w 2018 roku, debiutując na donaufestival w Krems (Austria). Muzyka MOPCUT oscyluje między brutalnym, chaotycznym hałasem a momentami minimalistycznej introspekcji, co tworzy kontrastujące, dynamiczne kompozycje. Elektroniczne bitwy, improwizowane dźwięki i intensywne wokale tworzą unikalną, potężną atmosferę, która wciąga słuchacza w immersyjne doświadczenie dźwiękowe. MOPCUT zdobył uznanie występując na wielu prestiżowych festiwalach, a ich dyskografia obejmuje albumy takie jak „JITTER” (2021) i „Accelerated Frames of Reference” (2018). Ich występy są znane z energii i zdolności do tworzenia intensywnych, immersyjnych doświadczeń dźwiękowych. Media opisują MOPCUT jako zespół tworzący „serię sugestywnych elektro-dźwiękowych pejzaży, dźwięków gęstej kosmopolis, równie przerażających, co pociągających” (NYC Jazz Records). Ich twórczość jest „zaraźliwie fascynująca i równie męcząca” (Opal Tapes). Jak mówi Audrey Chen: „Chcemy stworzyć konstrukcję dźwięków i hałasów, która całkowicie otacza słuchaczy i działa na uszy równie intensywnie jak na wewnętrzne oko.”

Mabe Fratti (GT/MX)

Artystka solowa pochodząca z Gwatemali, obecnie rezydująca w Meksyku. Zadebiutowała w 2015 roku jako klasycznie wykształcona wiolonczelistka, szybko zyskując uznanie dzięki unikalnemu stylowi, który łączy elementy eksperymentalnej elektroniki, popu i jazzu. Jej muzyka czerpie inspiracje z różnorodnych źródeł, w tym z twórczości Györgya Ligetiego i Jacqueline du Pré. W swojej dyskografii ma takie albumy jak „Pies Sobre La Tierra” (2019), „Será que ahora podremos entendernos” (2021), „Se Ve Desde Aquí” (2022) oraz nadchodzący „Sentir Que No Sabes” (2024). W 2023 roku wydała również album „Vidrio” w duecie Titanic z Héctorem Tostą oraz „A Time to Love, a Time to Die” z kolektywem Amor Muere. Jej występy na festiwalach takich jak Unsound, NRMAL i Mutek spotkały się z entuzjastycznymi recenzjami. Pitchfork określił jej twórczość jako „cathartic and powerful experimentation”, a The Guardian nazwał album „Se Ve Desde Aquí” „przełomowym”. Sama artystka mówi: „Doubt is exciting”, co ma oddawać jej podejście do muzyki i procesu twórczego.

Keiji Haino (JP)

Urodziny w 1952 roku w Chiba w Japonii czarnoksiężnik muzycznej awangardy, posiada sławę o niemal legendarnym charakterze. Początkowo poświęcił się formom teatralnym, zainspirowany pismami francuskiego poety i dramaturga Antoine’a Artauda (1896-1948), aż do odkrycia przez Haino The Doors i ich piosenki When The Music’s Over. W 1970 roku, w wieku 18 lat, został głównym wokalistą awangardowej grupy rockowej Lost Aaraaf, nazwanej na cześć wiersza amerykańskiego poety Edgara Allana Poe (1808-1849). Od 1973 do 2013 roku został zakazany przez japońskiego nadawcę publicznego NHK. Po przerwie w latach 80-tych, od 1988 roku tworzy na przemian projekty solowe i zespołowe, łącząc rock, noise, muzykę improwizowaną i drone. Współtworzył takie zespoły jak Fushitsusha, Vajra, Nijiumu, a także współpracował z tak różnymi artystami jak m.in. Peter Brötzmann, Derek Bailey, Tatsuya Yoshida, Pan Sonic, Venetian Snares, Otto von Schirach czy Jim O’Rourke. W 2014 występował już na Avant Art Festiwal, zderzając swoją koncepcję improwizacji scenicznej wraz z węgierskim perkusistą Balázsem Pándim. Spektrum artystycznej ekspresji Japończyka jest wyjątkowo rozległe: od prostego bluesa, przez równie ostre, co szeptane formy wokalne, noizowe podkłady po muzykę inspirowaną średniowieczną muzykę europejską; cierniste i wyraźne figury gitarowe, powtarzają się i rozciągają niczym w transie, przecinając posępne motywy i nadmiar koncertowego dymu. Występy „krzyczącego Japończyka” są performansami o wizualności silnie nawiązującej do estetyki surrealistycznej. Zarówno w kwestii palet barw (czarno-biele, skale szarości i złota) obecnych podczas jego występów, jak i sfery audialnej. Często wykorzystywana przez niego lira korbowa, nawarstwianie efektów gitarowych na części instrumentalne i wokalne, bogato rozwijające się drony, sprawiają, że oniryczna muzyka Keijiego Haino angażuje widownie w silnie dysonansowe i hipnotyczne doświadczeni.

PIMPON (PL)

Polski perkusista i kompozytor. W kwietniu 2022 nakładem Pointless Geometry ukazał się debiutancki album solowy Pimpona – „Pozdrawiam”. Nowy brzmieniowo, gatunkowo bogaty materiał łączy perkusyjne ciężkie rytmy z elektronicznymi sekwencjami, abstrakcyjnymi partiami syntezatorów, noise’em, nagraniami terenowymi, statycznymi fakturami i popowym brzmieniem autotune’a na wokalu. Album plasuje się gdzieś idealnie pomiędzy popową estetyką, transowością i eksperymentem. Kontynuację eksploracji w tych kierunkach można usłyszeć na b-day EP, która ukazała się w 2023 w Love & Beauty Music. Szymon kształcił się w artystycznej akademii muzycznej Rytmisk Musikkonservatorium w Kopenhadze. Prowadzi zespoły takie jak post-jazzowe Pimpono Ensemble i Pimpono 2+4 czy E/I grający muzykę minimalistyczną. Prężnie udzielał się w europejskiej scenie free impro. Członek wielu eksperymentalnych duetów m. in. Alfons Slik (z Grzegorzem Tarwidem), Czajka & Puchacz (z Kają Draksler), Wood Organization (z Tomo Jacobsonem), Boys Cry (z Gianlucą Elią). Współzałożyciel niezależnego wydawnictwa Love & Beauty Music oraz festiwalu Idealistic. Prowadził audycję Trans-Bałtyk w Radio Kapitał prezentując duńskie podziemie muzyczne.

Malediwy (PL)

Malediwy (Marek Pospieszalski i Qba Janicki) prezentują swój nowy album zatytułowany „Eden”. Duet cenionych improwizatorów, podobnie jak na „Dolce Tsunami” (Coastline Northern Cuts, 2020), kontynuuje zgłębianie amplifikacji instrumentów akustycznych, poszerzając w nieskończoność ich możliwości poprzez dodanie do instrumentarium szeregu analogowych peryferiów elektronicznych. Janicki i Pospieszalski traktują swoje instrumenty jako rozbudowane, wysoce reaktywne sterowniki analogowych modułów brzmieniowych, odwołując się do szerokiej gamy inspiracji IDM’em, eksperymentalną muzyką elektroniczną oraz dronem, nie tracąc przy tym ducha swobodnej improwizacji. Warstwa liryczna i wokalna na „Edenie” została oddana w ręce znamienitych gości, wśród których znajduje się nowojorska raperka Nappy Nina (Lucid Haus), noisowy producent oraz poeta MA (Morphine Records) oraz polska gwiazda alternatywnego popu, Błażej Król. Dobrze znany dla świata muzyki improwizowanej duet saksofonu i perkusji nabiera zupełnie nowego wybrzmienia, eksplorując odległe rejony gatunkowe.

GERDA (PL)

Gerda to duet Wojciecha Bąkowskiego – artysty audio-wizualnego, twórcy rysunków, filmów animowanych i płyt długogrających – i Jana Piaseckiego – międzystylowego muzyka elektronicznego i perkusisty związanego przez lata z londyńskim kolektywem Uncanny Valley. Twórczość duetu – względem przyjętej przez nich nazwy – pochodzi z wewnątrz; z zamkniętego, skrzętnie pielęgnowanego świata, który jest senny i baśniowy jak dawne podania z Północy i jednocześnie też zwykły i codzienny jak ten charakterystyczny, walcowaty klucz w kieszeni.

PÖ (FR/GH)

Francusko-ghańska artystka, która na co dzień rezyduje między Francją a Ugandą. Jest aktorką, producentką muzyczną, wokalistką oraz DJ-ką, od lat związana z ekipą Nyege Nyege i Hakuna Kulala — labeli znanych z promocji afrykańskich artystów oraz klubowych eksploracji wschodnioafrykańskiego i kongijskiego elektronicznego podziemia. Muzyka PÖ to połączenie różnych gatunków, inspirowane jej wielokulturowym doświadczeniem życiowym. Artystka nawiązuje do wielu afrykańskich tradycji wokalnych, z gardłowym, surowym głosem jako dominującym elementem wykonania. Komponuje pejzaże dźwiękowe głównie za pomocą głosu, zestawiając post-punkowe brzmienia z szybkim rapem, metalicznym industrialem czy przesterowanym basem. Istotnym punktem odniesienia w jej twórczości jest zarówno zachodnioafrykański pop i śpiew, jak i DIY noise oraz eksperymentalna elektronika. Jej debiutancki album „Cociage”, wydany w marcu 2023 roku przez Hakuna Kulala, to kompozycja łącząca rap, noise, ambient i tradycyjny folk. W tym samym roku zadebiutowała na festiwalu OFF w Katowicach, co przyczyniło się do zwiększenia jej popularności. Jako członkini duetu elektronicznego popu Poko Poko, w którym współpracuje z kongijskim producentem Reyem Sapienzem, PÖ zyskała uznanie na międzynarodowej scenie muzycznej. Artystka opisuje swoją twórczość jako wyraz emocji takich jak zazdrość, uraza, nadzieja, rozczarowanie. „Są to te niematerialne siły, które nas animują, dosłownie poruszają naszą duszę i motywują działania naszego życia. Są to uczucia, które wyrażają się bez żadnych filtrów, w formie śpiewu, warczenia, krzyku” — mówiła w jednym z wywiadów PÖ.

TEST (BR)

Zespół z São Paulo został założony w 2011 roku przez João Kombi (wokal, gitara) i Thiago Barata (perkusja). Początkowo występując na ulicach oraz na zewnątrz dużych koncertów metalowych, zespół zasilał swoje występy generatorem umieszczonym w starym VW Kombi. Od tego czasu TEST przeszedł długą drogę, zdobywając uznanie zarówno wśród fanów, jak i w środowisku muzycznym, z deklaracjami wsparcia od takich postaci jak Shane Embury z Napalm Death oraz braci Maxa i Iggora Cavalera, którzy uznali Barata za jednego z dziesięciu najlepszych perkusistów wszech czasów. Muzyka TEST ewoluowała od klasycznego deathgrindu do bardziej eksperymentalnych form metalu, łącząc surowość grindcore’u z elementami punku. Obecnie zespół znany jest ze swojej spontaniczności i otwartości na różnorodne inspiracje, co znajduje odzwierciedlenie w ich wielu nietypowych projektach. Występowali na wielu prestiżowych festiwalach, takich jak Obscene Extreme w Czechach i Maryland Deathfest w USA, a także na licznych festiwalach muzyki niezależnej i w głównych klubach w Brazylii. Dyskografia TEST obejmuje 16 wydawnictw, w tym pełnometrażowe albumy, EP-ki i albumy split z zespołami z różnych części świata, takich jak Nepal, USA i Chiny. Zespół ma na koncie ponad 800 koncertów we wszystkich stanach Brazylii oraz 14 międzynarodowych tras koncertowych obejmujących USA, Meksyk, Argentynę, Kolumbię i Europę. Zespół jest znany z ostrej krytyki przemysłu muzycznego za jednolitość i masową produkcję treści. W jednym z wywiadów João Kombi wyraził frustrację, gdy pytano go o brak ich muzyki na popularnych platformach streamingowych: „Lubimy nagłaśniać naszą pracę na swój własny sposób. W dzisiejszych czasach wszystko jest w puszkach, z tysiącami wydawnictw dziennie, bardzo trudno jest to przyswoić. Wszyscy używają tego samego języka (…)”

BIG|BRAVE (CA)

Pochodzący z Montrealu zespół, został założony w 2012 roku przez Robin Wattie (wokal, gitara), Mathieu Bernarda Balla (gitara) oraz Louisa-Alexandre’a Beauregarda (perkusja). Początkowo tworzyli minimalistyczną muzykę folkową, jednak ich brzmienie szybko ewoluowało w stronę powolnych, saturacyjnych kompozycji eksperymentalnego doom metalu. Po odejściu Beauregarda w 2018 roku, jego miejsce zajęła Tasy Hudson, obecna perkusistka zespołu. Stylistycznie, BIG|BRAVE łączy elementy tradycyjnych technik folkowych z nowoczesną dekonstrukcją muzyki gitarowej. Wyróżniając się unikalnem składem instrumentalnym — dwoma gitarami i perkusją, bez użycia basu — ich muzyka muzyka opisywana jest jako „masywny minimalizm”, gdzie gain, feedback i amplituda są kluczowymi elementami. Inspiracje czerpią z zespołów takich jak Swans, Fire! Orchestra, Godspeed You! Black Emperor oraz z twórczości H. M. Góreckiego i Arvo Pärta. BIG|BRAVE występował na wielu prestiżowych festiwalach, takich jak ESNS Eurosonic Noorderslag (NL), Enjoy Jazz Festival (DE), Garana Jazz Fest (RO), Katowice JazzArt Festival (PL) i Soundrive Festival (PL). Ich dyskografia obejmuje albumy: „Feral Verdure” (2014), „Au De La” (2015), „Ardor” (2017), „A Gaze Among Them” (2019), „VITAL” (2021), „Leaving None But Small Birds” (2021, wspólnie z The Body), „Nature Morte” (2023) oraz nadchodzący album „A Chaos Of Flowers” (2024), który ukazał się nakładem Thrill Jockey Records. Robin Wattie, mówiąc o swoim podejściu do tekstów na najnowszym albumie „A Chaos Of Flowers”, zaznacza: „Odkryłam, że większość wierszy z tradycji folkowych lub dostępnych w domenie publicznej jest autorstwa mężczyzn – z którymi nie mogłam się do końca utożsamić. W poszukiwaniu, na nowo odkryłam niektóre z moich ulubionych dzieł i poetów.” Jej interpretacja poezji artystów z całego świata, zwłaszcza kobiet, bada chaos i zamieszanie, jakie alienacja wywołuje w psychice osób marginalizowanych przez społeczeństwo.

DEAFKIDS (BR)

Kolejna awangardowa punkowa ekipa, której brzmienie nie łatwo poddaje się definicji. Jednak trudno nie wpadać w definicyjny frazes, kiedy brazylisjkie trio eksperymentując z formą łączy: surowość punka, sekwencyjność metalu, hipnotyczny wokal z transowymi polirytmiami, czy pulsacyjne i niepokojące dźwięki elektroniczne. Obszerna dyskografia tria obejmuje muzykę, która ukazała się w wytwórniach Neurot Recordings, Rapid Eye Records, czy Rocket Recordings w Wielkiej Brytanii. W 2019 roku wydali wspólną dwupiosenkową EP-kę z duetem Rakta z São Paulo, jak i pojawili się na ścieżce dźwiękowej Cyberpunk 2077. Ich albumy: Metaprogramação, DEADBRICK, Ritos do Colapso, opisywane są przez międzynarodowe magazyny i festiwale muzyczne jako łączące elementy inicjacyjnego hardcore punka, różne deklinacje metalu, rytmiczną trybalizację, eksperymenty z psychodeliczną muzyką Sepultury czy Motorhead, z dużą ilością wypełnionego delayem rocka. Muzyka DEAFKIDS czerpie z bogatej tradycji międzykulturowego społeczeństwa brazylijskiego, zarówno w wymiarze muzycznym, jak i politycznym. Warstwa perkusyjna zespołu podlega wpływom takich gatunków jak Samba, Lundu, Frevo, Pagode, Forró, Baião czy Carimbó. Z kolei, w wywiadach udzielonych w Metal Invader czy Sick Drummer Magazine wypowiadali się, że to właśnie przez nierówności wyrażone w brazylijskiej ekonomii muzycy się poznali i zaczęli grać razem. Zapytani o sytuacje polityczną w Brazylii odpowiedzieli: „bycie neutralnym nie wchodzi w grę”. Muzycy nie pierwszy raz grają w Polsce, ale pierwszy raz na swoim psychodelicznym koncercie na AAF 24.

Ukraiński kostium teatralny XX-XXI wieku. Fotografie. Szkice. Kostiumy

Wystawa będąca przeglądem ukraińskich kostiumów i projektów, które powstawały od lat 20. XX wieku po czasy współczesne, zostanie zaprezentowana  w ramach Galerii Rozdroża.

Ukraiński kostium teatralny to dziedzina, która nie tylko odzwierciedla bogatą kulturę i tradycje, ale również ewoluuje wraz z rozwojem sztuki teatralnej w XX i XXI wieku. Na wystawie przyjrzymy się, jak na przestrzeni lat zmieniały się projekty kostiumów, jakie były dominujące trendy, oraz jak te przemiany oddają społeczne i artystyczne zmiany w Ukrainie.

Fotografie jako Świadectwo Przemian

Fotografie kostiumów teatralnych są nieocenionym źródłem wiedzy o ewolucji sztuki scenicznej. Ukazują one nie tylko sam strój, ale także kontekst, w jakim był używany – od wielkich, klasycznych spektakli po nowoczesne, eksperymentalne przedstawienia. Przeglądając te zdjęcia, można dostrzec, jak zmieniały się materiały, kroje i detale kostiumów, co jest odzwierciedleniem trendów i technologii dostępnych w danym okresie. Na ekspozycji znajdują się zdjęcia z występów, oryginalne szkice kostiumów i zrealizowane kostiumy, które będą prezentowane na manekinach.

Szkice Kostiumowe – Początki Kreacji

Szkice to pierwszy krok w tworzeniu kostiumu teatralnego. To na papierze rodzi się koncepcja, która później zostaje przeniesiona na scenę. W ciągu XX i XXI wieku ukraińscy artyści tworzyli szkice, które łączyły tradycyjne motywy z nowoczesnymi inspiracjami. Te prace są nie tylko funkcjonalne, ale także artystyczne, często same w sobie stanowią dzieła sztuki.

Kostiumy na Scenie – Połączenie Tradycji z Nowoczesnością

Kostiumy teatralne na Ukrainie zawsze były czymś więcej niż tylko ubraniem dla aktorów. Pełnią one rolę kluczowego elementu spektaklu, który pomaga w budowaniu postaci oraz nastroju. W XX i XXI wieku twórcy nieustannie eksperymentowali, łącząc tradycyjne ukraińskie wzory i techniki z nowoczesnymi, czasem nawet awangardowymi, trendami. Rezultatem są kostiumy, które z jednej strony oddają hołd przeszłości, a z drugiej są otwarte na przyszłość.

 Ukraiński Kostium Teatralny jako Element Dziedzictwa Kulturowego

Ukraiński kostium teatralny to bogate dziedzictwo, które zasługuje na uwagę i głębszą analizę. Jego rozwój na przestrzeni XX i XXI wieku pokazuje, jak tradycja może współgrać z nowoczesnością, tworząc niepowtarzalne dzieła sztuki scenicznej. Zdjęcia, szkice i same kostiumy są świadectwem niezwykłej kreatywności i głębokiego zrozumienia kultury, które przenikają ukraińską scenę teatralną.

Wystawa przedstawia rozwój kostiumów teatralnych i ich różnorodność w Ukrainie w ciągu ostatnich 100 lat, uwzględnia prace znanych ukraińskich artystów wywodzących się z różnych pokoleń, regionów, szkół i stylów. Kostiumografów tworzących na przestrzeni ostatnich stu lat, którzy wnieśli wielki wkład w rozwój sztuki, w szczególności prace: Wadyma Mellera, Anatola Petryckiego, Myrona Kypriyana. A także współczesnych artystów, pracujących w państwowych teatrach narodowych i miejskich lub realizujących głośne niezależne projekty artystyczne w całej Ukrainie, m.in.: Hanna Ipatieva, Olena Polishchuk, Danyila Kolot, Nataliya Rydvanetska, Oleg Tatarynov, Inessa Kulchytska i kurator projektu Bohdan Polishchuk. Na wystawie zobaczyć będzie można również prace utalentowanych studentów szkół artystycznych, którzy wkraczają na ścieżkę zawodową: Vasylyna Bezheryanu, Anna Mashkovska, Maria Chornoshkur, Kateryna Marchenko, Kateryna Tyshchenko.

 

Wernisaż wystawy odbędzie się 23 września godz. 18.00, w Muszli Koncertowej w Ogrodzie Saskim w Lublinie

Ekspozycja jest bezpłatna i otwarta dla zwiedzających w dniach 23 – 29 września.

Wystawa jest częścią międzynarodowego projektu, który pozarządowa organizacja Galeria Scenografii we Lwowie realizuje w partnerstwie z Ośrodkiem Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych Rozdroża, Fundacją Rozwoju Marketingu Terytorialnego „PlaceID”, Muzeum Teatru, Muzyki i Kina w Kijowie (Ukraina) oraz z Instytutem Ukraińskim, przy wsparciu Ukraińskiego Funduszu Kultury.

Kuratorzy projektu: Barbara Żarinow, Bohdan Polishchuk, Tetiana Rudenko.

Kierownik projektu Oleg Oneschak.

 

Lublin, Nowy Jork, Wilno, Dublin połączone muzyką: transmisja Ciana Ducrota przez PORTAL

 

 

Lublin stał  się częścią niezwykłego wydarzenia muzycznego – Irlandzki piosenkarz i autor tekstów, Cian Ducrot, wystąpił na żywo przed „Portalem” w Dublinie, a jego koncert był transmitowany bezpośrednio na ulice Lublina, Nowego Jorku i Wilna. To pierwsza tego typu inicjatywa muzyczna, która połączyła te cztery miasta w jedną, wspólną muzyczną przestrzeń.

Data tego koncertu była trzymana w ścisłej tajemnicy aż do ostatniej chwili, co tylko spotegowało emocje i element zaskoczenia wśród fanów muzyki. Cian Ducrot, znany ze swoich emocjonalnych występów ulicznych, przygotował wyjątkowy repertuar. Publiczność miała okazję usłyszeć takie hity jak „I’ll Be Waiting” z jego debiutanckiego albumu Victory, a także najnowszy singiel „Something I Can’t Afford”, który zdobył serca internautów na całym świecie.

Co więcej, aby uczynić ten koncert jeszcze bardziej niezapomnianym, Cianowi Ducrotowi na scenie towarzyszył flash mobowy chór, dodając wydarzeniu wyjątkowego charakteru.

Wydarzenie dla mieszkańców Lublina, miało miejsce pod PORTALEM na Placu Litewskim, obok Poczty Głównej, cieszymy się, że mieszkańcy Lublina         razem z nami poczuli magię tego jedynego w swoim rodzaju wydarzenia!

Mamy nadzieję, że odtąd częściej będziemy uczestnikami takich międzynarodowych muzycznych doświadczeń, które łączą różne miasta i kultury.

Fot. Klaudia Olender, fot. IF

 

„Portal Lublin-Wilno” rozszerza horyzonty: Nowy Jork i Dublin dołączają do globalnej sieci

 „Portal Lublin-Wilno” rozszerza horyzonty: Nowy Jork i Dublin dołączają do globalnej sieci.

„Portal” na Placu Litewskim, który umożliwia mieszkańcom miasta bezpośrednie połączenie wizualne z Wilnem, od 26 sierpnia 2024 roku będzie łączył nas  także z Nowym Jorkiem i Dublinem.

Od momentu uruchomienia w maju 2021 roku połączenia między Lublinem a Wilnem, instalacja przyciąga uwagę zarówno lokalnych mieszkańców, jak i turystów. Teraz, dzięki nowym połączeniom z Nowym Jorkiem i Dublinem, „Portal” jeszcze bardziej poszerza swoje możliwości.

Od 26 sierpnia transmisje między Nowym Jorkiem a Dublinem oraz Lublinem a Wilnem będą odbywać się w systemie rotacyjnym. Połączenia z Nowym Jorkiem i Dublinem będą dostępne codziennie od 14:00 do 21:00 czasu środkowoeuropejskiego (CET), a połączenie z Wilnem będzie kontynuowane przez całą dobę. Co trzy minuty transmisja będzie przełączać się pomiędzy miastami, umożliwiając mieszkańcom Lublina zobaczenie różnych zakątków świata.

W Wilnie portal mieści się przed głównym dworcem kolejowym, w Nowym Jorku na Manhattanie przy słynnym Flatiron Building, a w Dublinie na głównej ulicy miasta, O’Connell Street, z widokiem na The General Post Office oraz monument The Spire of Dublin. Każda z tych lokalizacji ma wyjątkowy charakter, który można teraz podziwiać bez konieczności opuszczania Lublina.

Projekt „Portal” jest częścią szerszej inicjatywy, której celem jest budowa globalnej sieci takich instalacji. Benediktas Gylys, pomysłodawca projektu, podkreśla, że misją „Portalu” jest tworzenie mostów między różnymi kulturami i krajami, promowanie dialogu i wzajemnego zrozumienia. Obecne cztery lokalizacje są fundamentem sieci, która ma się rozrastać, łącząc kolejne miasta na całym świecie.

„Portal” to przykład nowoczesnej sztuki i technologii w służbie integracji społecznej, który jednocześnie przyciąga uwagę mediów z całego świata i stanowi inspirację dla innych miast, by tworzyć podobne inicjatywy.

Projekt ten wpisuje się również w starania Lublina o uzyskanie tytułu Europejskiej Stolicy Kultury 2029. Dzięki „Portalowi” Lublin zyskał nie tylko nową atrakcję turystyczną, ale także narzędzie do budowania międzynarodowych więzi i promowania kultury na szeroką skalę.

Fot. Klaudia Olender, fot. IF

 

 

 

 

 

 

  

 

Fot. Klaudia Olender i Arch. Rozdroża

PIERWSZA EDYCJA AVANT ART W LUBLINIE!

PIERWSZA EDYCJA AVANT ART W LUBLINIE

LUBLIN / 3-5 października 2024

Wydarzenie fb: https://www.facebook.com/events/3349805531994564

Strona festiwalu: https://avantart.pl/

 

Avant Art Festival – międzynarodowy festiwal muzyczny odbywa się nieprzerwanie od 2008 roku i po raz siedemnasty zagości we Wrocławiu, a po raz ósmy w Warszawie. W tym roku odbędzie się pierwsza edycja w Lublinie.

Pierwsza edycja Avant Art Festival w Lublinie to kolejne tegoroczne ogłoszenie. Po pierwszej edycji w Wałbrzychu (i wydarzeniach specjalnych w Legnicy) w lipcu, ogłoszeniu programu edycji we Wrocławiu i w Warszawie (w ramach tego ostatniego także wydarzenie specjalnie – w kooperacji z festiwalem Warszawska Jesień) Avant Art odkrywa kolejne karty.

 

Do Lublina, na Avant Art Festival zaprasza Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA oraz Avant Art.

 

Od kilku lat Avant Art pojawia się w mniej lub bardziej nietypowych miejscach na mapie Polski. W ubiegłym roku był to Poznań, latem tego roku festiwal pojawił się w Wałbrzychu i Legnicy, natomiast w październiku Avant Art Festival po raz pierwszy zagości w Lublinie! 

Po sukcesie międzynarodowego projektu In Between Norway & Poland / Culture realizowanego przez fundację Avant Art i OMIT Rozdroża w 2022 roku, zdecydowaliśmy się na wspólną trzydniową i jednocześnie niezwykle bogatą i bezkompromisową muzycznie edycję Avantu w współorganizacji z Rozdrożami.” o pierwszej edycji Avant Art w Lublinie mówi Kostas Georgakopulos, dyrektor festiwalu.

 

Na pierwszej edycji Avant Art Festival w Lublinie wystąpią m.in. Mabe Fratti, Mopcut czy mistrz japońskiej muzyki eksperymentalnej Keiji Haino.

 

Edycja lubelska odbędzie się w dniach 3-5 października, w programie:

Keiji Haino (JP)

PÖ (FR/GHANA)

BIG|BRAVE (CA)

Mopcut (AT/USA/FR)

DEAF KIDS (BR)

Mabe Fratti (GT/MX)

TEST (BR)

 

Wkrótce zostaną ogłoszenie reprezentanci polskiej sceny muzycznej.

Sprzedaż karnetów oraz biletów na pojedyncze wydarzenia pod koniec sierpnia.

 

Organizatorzy: Fundacja Avant Art oraz Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA

Dyrektor festiwalu Kostas Georgakopulos

Dyrektor artystyczny Grzegorz Paluch

 

Siedemnasta edycja Avant Art Festival we Wrocławiu odbędzie się w dniach 17 – 21 września 2024 r.
Wydarzenie fb: https://www.facebook.com/events/1166983517884137

Karnety: https://goout.net/pl/bilety/avant-art-festival-wroclaw-2024/tjxy/

 

Ósma edycja Avant Art Festival w Warszawie odbędzie się w dniach 25 – 29 września 2024 r.
Wydarzenie fb: https://www.facebook.com/events/935664018329032/

Karnety: https://goout.net/pl/bilety/avant-art-warszawa-2024/ujxy/

 

Opisy poszczególnych projektów:

 

BIG|BRAVE (CA)

BIG|BRAVE łączy elementy tradycyjnych technik folkowych z nowoczesną dekonstrukcją muzyki gitarowej. Wyróżniając się unikalnym składem instrumentalnym — dwoma gitarami i perkusją, bez użycia basu — ich muzyka opisywana jest jako „masywny minimalizm”, gdzie gain, feedback i amplituda są kluczowymi elementami. Inspiracje czerpią z zespołów takich jak Swans, Fire! Orchestra, Godspeed You! Black Emperor oraz z twórczości H. M. Góreckiego i Arvo Pärta.

https://linktr.ee/bigbrave

 

DEAFKIDS (BR)

Kolejna awangardowa punkowa ekipa, której brzmienie niełatwo poddaje się definicji. Jednak trudno nie wpadać w definicyjny frazes, kiedy brazylijskie trio eksperymentując z formą łączy: surowość punka, sekwencyjność metalu, hipnotyczny wokal z transowymi polirytmiami, czy pulsacyjne i niepokojące dźwięki elektroniczne. Muzyka DEAFKIDS czerpie z bogatej tradycji międzykulturowego społeczeństwa brazylijskiego, zarówno w wymiarze muzycznym, jak i politycznym. Warstwa perkusyjna zespołu podlega wpływom takich gatunków jak Samba, Lundu, Frevo, Pagode, Forró, Baião czy Carimbó.

https://deafkidspunx.bandcamp.com/

https://www.instagram.com/deaf_kids/

 

Keiji Haino (JP)

Urodziny w 1952 roku w Chiba w Japonii czarnoksiężnik muzycznej awangardy, posiada sławę o niemal legendarnym charakterze. Tworzy na przemian projekty solowe i zespołowe, łącząc rock, noise, muzykę improwizowaną i drone. Spektrum artystycznej ekspresji Japończyka jest wyjątkowo rozległe: od prostego bluesa, przez równie ostre, co szeptane formy wokalne, noizowe podkłady po muzykę inspirowaną średniowieczną muzykę europejską; cierniste i wyraźne figury gitarowe, powtarzają się i rozciągają niczym w transie, przecinając posępne motywy i nadmiar koncertowego dymu. Występy „krzyczącego Japończyka” są performansami o wizualności silnie nawiązującej do estetyki surrealistycznej.

https://www.instagram.com/keijihaino_official/

http://fushitsusha.com/ 

 

Mabe Fratti (GT/MX)

Artystka solowa pochodząca z Gwatemali, obecnie rezydująca w Meksyku. Klasycznie wykształcona wiolonczelistka, zyskała uznanie dzięki unikalnemu stylowi, który łączy elementy eksperymentalnej elektroniki, popu i jazzu. Jej muzyka czerpie inspiracje z różnorodnych źródeł, w tym z twórczości Györgya Ligetiego i Jacqueline du Pré.

https://www.instagram.com/mabefs/

https://www.moma.org/calendar/events/9809 

 

PÖ (FR/GHANA)

Francusko-ghańska artystka, która jest aktorką, producentką muzyczną, wokalistką oraz DJ-ką, od lat związana z ekipą Nyege Nyege i Hakuna Kulala — labeli znanych z promocji afrykańskich artystów oraz klubowych eksploracji wschodnioafrykańskiego i kongijskiego elektronicznego podziemia. Artystka nawiązuje do wielu afrykańskich tradycji wokalnych, z gardłowym, surowym głosem jako dominującym elementem wykonania. Komponuje pejzaże dźwiękowe głównie za pomocą głosu, zestawiając post-punkowe brzmienia z szybkim rapem, metalicznym industrialem czy przesterowanym basem. Istotnym punktem odniesienia w jej twórczości jest zarówno zachodnioafrykański pop i śpiew, jak i DIY noise oraz eksperymentalna elektronika.

https://hakunakulala.bandcamp.com/album/cociage

 

TEST (BR)

Zespół z São Paulo został założony w 2011 roku przez João Kombi (wokal, gitara) i Thiago Barata (perkusja). Muzyka TEST ewoluowała od klasycznego deathgrindu do bardziej eksperymentalnych form metalu, łącząc surowość grindcore’u z elementami punku. Obecnie zespół znany jest ze swojej spontaniczności i otwartości na różnorodne inspiracje, co znajduje odzwierciedlenie w ich wielu nietypowych projektach.

https://testgrind.bandcamp.com/

https://testdeath.com.br/

https://www.instagram.com/test_death/

 

MOPCUT (USA/FRA/AUT)

Trio składające się z Audrey Chen (wokal  i analogowe syntezatory), Juliena Despreza (gitara elektryczna) oraz Lukasa Königa (perkusja i syntezatory). Muzyka MOPCUT oscyluje między brutalnym, chaotycznym hałasem a momentami minimalistycznej introspekcji, co tworzy kontrastujące, dynamiczne kompozycje. Elektroniczne bitwy, improwizowane dźwięki i intensywne wokale tworzą unikalną, potężną atmosferę, która wciąga słuchacza w immersyjne doświadczenie dźwiękowe.

https://www.youtube.com/watch?v=PfdV7bImhew&t=7s

https://ventil-records.bandcamp.com/album/jitter

https://soundcloud.com/mopcut 

 

TRANSMISSION: Polsko-Niemiecki Projekt Sztuki Miejskiej 2024

TRANSMISSION to szeroko zakrojony projekt organizowany przez Kunsthalle Hannover w Hanowerze, obejmujący zarówno przestrzenie wystawiennicze, jak i przestrzeń publiczną.

Projekt ten – analogicznie do naszego festiwalu OPEN CITY –  przekraczając granice tradycyjnej wystawy, angażując mieszkańców i przypadkowych przechodniów – tworzy nowe formy interakcji ze sztuką w przestrzeni miejskiej.

Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA – twórca Festiwalu w Przestrzeni Publicznej OPEN CITY – w ramach projektu TRANSMISSION zaprezentuje kilka instalacji festiwalowych artystów, m. in. Grzegorz Klaman, Wojciech Radtke, Urszula Pieregończuk, Bohdan Ruciński, Jan Tutaj, Krzysztof Sołowiej, Monika & Tomek Bielak, Antanina Slabodchykava,  Ukrainian Slide Project.

Projekt TRANSMISSION stwarza unikalną platformę dla artystów z różnych części świata, oferując różnorodne formy wyrazu artystycznego, takie jak instalacje, rzeźby oraz prace cyfrowe i interaktywne.

Wystawa będzie dostępna w Städtische Galerie KUBUS oraz Kunsthalle Faust, gdzie widzowie będą  mogli zobaczyć około 25 instalacji artystycznych. Dodatkowo, projekt przeniesie się do przestrzeni publicznej, rozciągając się wzdłuż rzeki Leine z wykorzystaniem mediów multimedialnych.

Polscy Kuratorzy wystawy:

Tomasz Wendland, Fundacja Mediations Biennale, Współkuracja: Anna Tyczyńska

Kurator Lublin: Piotr Franaszek, Dyrektor Ośrodka Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych „Rozdroża”, Lublin

 

 

Muszla Koncertowa im. Romualda Lipko

Muszla Koncertowa im. Romualda Lipko przeznaczona jest do działalności kulturalnej i edukacyjnej.

Usytuowana jest w malowniczym krajobrazie Ogrodu Saskiego i posiada widownię amfiteatralną mieszczącą ok. 1000 miejsc siedzących. W okresie wiosenno-letnim organizowane są w niej wydarzenia z obszaru muzyki, teatru, tańca i sztuki cyrkowej. Nie brakuje tu eventów kameralnych, jak i masowych imprez estradowych.

W sezonie 2024 r. na scenie Muszli Koncertowej pojawią się kolejne edycje corocznych wydarzeń tj. Ogólnopolski Festiwal Sztuki Osób Niepełnosprawnych, Międzynarodowe Spotkania Folklorystyczne oraz inne wydarzenia Zespołu Pieśni i Tańca „Lublin”  im. Wandy Kaniorowej, czy też koncerty organizowane przez Towarzystwo Muzyczne im. H. Wieniawskiego w Lublinie. Ponadto na scenie Muszli Koncertowej tego lata zagości również muzyka tradycyjna za sprawą warsztatów i potańcówek w ramach projektu ROZDROŻA TRADYCJI.

 

 

Jeśli chcesz zorganizować swoje wydarzenie w Muszli Koncertowej, skontaktuj się z nami.

REZERWACJE

e-mail: a.tomasik@rozdroza.com

tel.: tel. +48 81 466 61 68

Szukasz wyjątkowego miejsca na koncert w plenerze w Lublinie? Chcesz zorganizować festiwal, wydarzenie artystyczne lub imprezę edukacyjną? Muszla Koncertowa w Ogrodzie Saskim to doskonała przestrzeń do realizacji projektów kulturalnych.

Sponsorem obiektu i imprez dla dorosłych jest Perła – Browary Lubelskie S.A.

Operatorem obiektu jest Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA w Lublinie

Mecenasem obiektu jest KOM-EKO S.A.

Bal u Hansenów / Radical Polish Ansambl + after party

🟣 20.07.2024 r. (sobota)
🟡 godzina: 20:00
🟢 wstęp 30 PLN (benefit na MOM)
🪜 Miejsce: Muzeum Osiedli Mieszkaniowych (NOWY LOKAL!),
ul. Wileńska 21, poziom +1, nad sklepem „Modne i tanie” z używaną odzieżą, przy schodkach Wejście schodami

Fundacja Badania Możliwości
Muzeum Osiedli Mieszkaniowych
Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych „Rozdroża”
Festiwal Tradycji i Awangardy Muzycznej KODY

PREZENTUJĄ

🎈 BAL U HANSENÓW 🎈

Będzie nam niezwykle miło jeżeli przyjdziesz przebrany.

Zagrają:

Radical Polish Ansambl to spotkanie dawnego etosu wiejskich muzykantów z najbardziej awangardowymi ideami muzyki współczesnej. Jest tu miejsce na improwizacje, poszukiwania, eksperyment, a wszystko oparte na mocnym fundamencie – znajomości wiejskich technik wykonawczych, poznawanych bezpośrednio u mistrzów w formie przekazu bezpośredniego. RPA wykonuje muzykę tradycyjną z Polski centralnej we własnych opracowaniach, a także utwory kompozytorów inspirujących się muzyką polskiej wsi, takich jak Tadeusz Sielanka, Zygmunt Krauze, Cezary Duchnowski, Piotr Żak. Radical Polish Ansambl zaraża także kompozytorów młodszego pokolenia jak Sławomir Kupczak, Agnieszka Stulgińska, Kuba Krzewiński, zaprasza do wsłuchiwania się w wiejską muzykę i komponowania utworów specjalnie dla ich nietypowego składu. We współpracy z kompozytorami oraz w czasie koncertów, zespół minimalizuje udział zapisu nutowego na rzecz żywego przekazu.

RPA ma na koncie dwie płyty CD: Radical Polish Ansambl (II nagroda w konkursie Polskiego Radia na Folkowy Fonogram Roku 2019) oraz Diabelskie Skrzypce 2020.

W skład zespołu wchodzą skrzypkowie i skrzypaczki: Maciej Filipczuk (kierownictwo muzyczne), Emilia Bolibrzuch, Łucja Siedlik, Maria Stępień, Mateusz Kowalski, Marcin Lorenc oraz Piotr Gwadera grający na dżazie – wiejskim zestawie perkusyjnym.

Kolektywna improwizacja RPA płynęła swobodnie i balansowała na krawędzi muzyki archaicznej i postnowoczesnej. Oni się doskonale słuchają i mówią jednym głosem.
Małgorzata Kęsicka (Ruch Muzyczny)

KLIP:

https://www.youtube.com/watch?v=csnJ8YpaTWI…

After party:
Słaby Prezenter
Dyapanazy

Facebook Event: https://www.facebook.com/share/Qu6Wa3XYuRpHGMbH/

▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎▪︎▫︎

Organizatorem wydarzenia jest Fundacja  Badania Możliwości oraz Muzeum Osiedli Mieszkaniowych.

Partnerem wydarzenia jest Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych „Rozdroża” i Festiwal Tradycji i Awangardy Muzycznej KODY.

16. Festiwal KODY 2024 – znamy termin!

16. Festiwal KODY odbędzie się w dniach 20-23 listopada 2024 roku. Pełny program wydarzenia będzie dostępny wkrótce. Więcej informacji na stronie: https://kody-festiwal.pl.

 

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, w ramach programów „Muzyka”, realizowanych przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca

MKiDN kolor 1     Logo NIMIT RGB kolor poziom

Otwarte Miasto Kraków 2024. Mater:Ja w Sztuce Przestrzeni Publicznej

 Wystawa, która zmienia przestrzeń publiczną Krakowa.

Od 14 czerwca do końca sierpnia 2024 roku, Kraków staje się miejscem wyjątkowego przedsięwzięcia artystycznego – Festiwalu Sztuki w Przestrzeni Publicznej OPEN CITY – które przekształca opuszczone budynki dawnego Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie-Wesołej w przestrzeń refleksji nad ludzkim życiem i rolą sztuki.

Krakowska edycja OPEN CITY  ukazuje różnorodność form artystycznych – od rzeźb i instalacji po interaktywne projekty multimedialne. Wszystko to odbywa się w kontekście hasła przewodniego „Mater:Ja”.

„Mater:Ja” łączy w sobie koncepcję materialnego bytu (materia) i osobowości (ja), to zaproszenie do refleksji nad ludzkim życiem – od narodzin, przez relacje międzyludzkie, po cierpienie i śmierć.

Wystawa łączy wybrane prace z kolekcji festiwalu Open City w Lublinie z dziełami krakowskich artystów, tworząc spójną narrację artystyczną. Zaprezentowanych ponad 50 instalacji przekształca miejską przestrzeń w żywą galerię sztuki, która doskonale integruje się z miejskim krajobrazem.

Wystawa ta, nie tylko wzbogaca kulturalną ofertę miasta Krakowa, ale również angażuje społeczność w dialog o ważnej roli sztuki współczesnej w przestrzeni publicznej. To wyjątkowa okazja, aby doświadczyć sztuki w sposób, który przekracza granice tradycyjnych galerii, przekształcając miasto w otwartą, interaktywną przestrzeń sztuki.

Więcej na www.opencity.pl  

Zdjęcia: Tomasz Kulbowski, Klaudia Olender, Agnieszka Kozłowska

   

Mater:Ja – Otwieramy Miasto Człowieczeństwa. OPEN CITY 2024, KRAKÓW

 

Wystawa w Przestrzeni Dawnego Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie.

Festiwal Sztuki w Przestrzeni Publicznej Otwarte Miasto/Open City jest najstarszym cyklicznie odbywającym się festiwalem sztuki w przestrzeni miejskiej w Polsce. Nieprzerwanie od 16 lat lubelski Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA zaprasza najlepszych kuratorów i artystów, prezentuje wybitne dzieła sztuki.

Wystawa instalacji w przestrzeni publicznej w historycznym obszarze Kraków-Wesoła, na terenie dawnego Szpitala Uniwersyteckiego – to będzie wyjątkowe wydarzenie prezentujące instalacje artystyczne z kolekcji festiwalu Open City oraz prace krakowskich artystów.

Koncepcja przewodnia wystawy „Mater Ja”, prezentowana przez kuratora wystawy Piotra Franaszka, jest głęboko zakorzeniona w dualistycznym podziale na „MATER” (matkę, rodzicielkę) i „JA” (niezależny byt). Szpital, jako przestrzeń narodzin, symbolizuje proces artystyczny, gdzie twórca „porzuca” swoje dzieło, pozwalając mu funkcjonować samodzielnie.

Interpretacja hasła przewodniego „Mater:Ja” prowadzi do pojęcia „MATERIA”, jako materialnego bytu, substancji, z której coś jest zbudowane. W kontraście stoi „JA”, które zawiera w sobie osobowość, duchowość, ego, człowieczeństwo. Medyczna historia szpitala i jego duchowe dziedzictwo skłaniają do refleksji nad fizycznym i duchowym aspektem człowieczeństwa, zadając pytania o nasze istnienie, wartości i relacje międzyludzkie.

I wreszcie „Mater:Ja” prowadzi do pytania o znaczenie, o to co jest ważne? (w języku angielskim „it matters” oznacza to, co się liczy, co jest istotne). Odpowiedzi na te pytania znajdziemy w pracach artystów. Opuszczone budynki dawnego szpitala inspirują do refleksji nad życiem, relacjami, marzeniami, aspiracjami, cielesnością, duchowością, cierpieniem i śmiercią, otwierając miasto na człowieczeństwo.

„To sztuka, którą mieszkańcy Krakowa i turyści będą mogli doświadczyć w otwartej, publicznej przestrzeni, wnikająca w miejsca oraz społeczne zwyczaje i kody. Pragniemy także zastanowić się nad rolą sztuki w dzisiejszym świecie, wypełnionym gorączkową produkcją dóbr, zalewanym natłokiem obrazów. Chcemy pokazać, że sztuka może dotykać ważnych problemów w różnorodny sposób, odnosząc się również do kwestii religijnych, patriotycznych czy gospodarczych. Przedstawiane dzieła są wielowymiarowe, nawet jeśli zdają się bezpośrednio konfrontować z konkretnymi problemami. Naszą inicjatywę kierujemy do szerokiej grupy odbiorców, bez względu na wiek czy pochodzenie. Prezentacja dzieł w przestrzeni publicznej miasta gwarantuje powszechny dostęp dla wszystkich.”  Piotr Franaszek – kurator wystawy.

Wernisaż wystawy odbędzie się 14 czerwca 2024, o godz. 17.00, w Krakowie-Wesoła, na terenie dawnego Szpitala Uniwersyteckiego, sama wystawa trwać będzie do końca sierpnia 2024.

Wystawa 𝐎𝐏𝐄𝐍 𝐂𝐈𝐓𝐘 𝟐𝟎𝟐𝟒. 𝐊𝐑𝐀𝐊𝐎́𝐖 ma na celu prezentację dzieł w przestrzeni publicznej miasta, jako działanie promocyjne Artystów Lubelskich i Miasta Lublin w staraniach o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury Lublin 2029 pod patronatem Prezydenta Miasta Lublin Krzysztofa Żuka, we współpracy z krakowskimi instytucjami kultury.

 

Więcej na   https://opencity.pl/idea/

Zdjęcia: Klaudia Olender

 

 

 

 

 

BEHIND THE SCENES: Sekrety Nocnej Sceny. Sergey Melnitchenko

Wystawa w ramach Wschodniego Festiwalu Fotografii

 

„Transwestyci, dziewczyny kąpiące się w beczkach z piwem, pijani aktorzy i jeszcze bardziej pijani goście. To wszystko- klub, w którym pracuję. Minął rok, od kiedy przyjechałem do Azji, aby pracować jako tancerz. Przez ostatnie miesiące występowaliśmy w jednym chińskim klubie, który bardziej przypomina ogromny bar ze sceną, bo nikt z gości tu nie tańczy. W pewnym momencie zdałem sobie sprawę, jak wiele wspaniałych rzeczy się tu dzieje i tak powstała seria „BEHIND THE SCENES 2016″

To jest niewidzialna strona klubu, atmosfera, której częścią się stałem. Za kulisami jest więcej burleski niż na scenie, stężenie płynów seksualnych jest silniejsze niż tlenu. Nie ma fałszu – to nie scena, to ich codzienność, nasza, a raczej moja” – Sergey Melnitchenko

 

Sergey Melnitchenko

Urodzony w 1991 roku w Mikołajowie na Ukrainie. W 2005 roku – mistrz sportu klasy międzynarodowej w tańcach towarzyskich. 2008-2014 – Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Budowy Okrętów im. Admirała Makarowa ze specjalizacją inżynier systemów komputerowych. Fotografią zajął się w 2009 roku.

W 2018 roku – założyciel szkoły fotografii konceptualnej i artystycznej MYPH.

W ostatnich latach brał udział w ponad 150 wystawach indywidualnych i zbiorowych,targach i festiwalach na całym świecie. Laureat nagród ukraińskich międzynarodowych, m.in. ,Leica Oskar Barnack Award Newcomer” w 2017 r. (Berlin), Fotograf Roku” w 2012, 2013 i 2016 (Kijów, Ukraina), ,Złoty Aparat” w 2012 (Kijów, Ukraina). Nominowany m.in. do Miesiąca Fotografii w Krakowie w 2013 r. i Nagrody Centrum Sztuki Pinchuk w 2015 r. Uczestnik , Paris Photo”, , Volta Art Fair” ,Photo L.A.”, Photo Basel, targów Unseen itp. Nominowany do nagrody ,Foam Paul Huf Award” w latach 2020 i 2023. Od 2022 członek fundacji ,Alexander Tutsek-Stiftung” (Monachium, Niemcy). ,,FUTURES” – talent Europejskiej Platformy Fotograficznej w 2022 roku. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych publicznych w USA, Hongkongu, Ukrainie, Polsce, Francji, Niemczech, Belgi, Rosji Litwie, Czechach, Japonii, Holandii, Włoszech, Szwajcarii itp.

 

 

 

Teatr Ludzi Niepełnosprawnych w obiektywie fotografa Krzysztofa Weremy

Wystawa w ramach Wschodniego Festiwalu Fotograficznego

 

Osoby niepełnosprawne mierzą się z anomiczną rzeczywistością w dzisiejszej Polsce, a spektakl „Nieposkromienie” porusza kwestie opresji i marginalizacji, ukazując, jak  często te osoby są pozbawione podstawowych praw i możliwości samorealizacji.

Twórcy spektaklu „Nieposkromienie” używają stereotypów, aby pokazać, w jaki sposób patriarchalny porządek społeczny i szowinistyczne podejście prowadzą do uległości kobiet niepełnosprawnych. Nawet jeśli się buntują, są pacyfikowane przez otaczającą je kulturę. Mężczyźni również zmagają się z brakiem odpowiednich partnerek, co stanowi główną intrygę spektaklu.

Aktorzy Teatru Ludzi Niepełnosprawnych z Lublina, działającego przy Fundacji Teatroterapia Lubelska, realizując „Nieposkromienie”, przyczyniają się do dalszej emancypacji swojego środowiska. Publiczność tego nieprzypadkowego spektaklu uczestniczy w procesie przemian cywilizacyjnych i wspiera ruch emancypacyjny, który teatr realizuje od trzydziestu lat.

Odpowiedzi na pytania, które stawiają aktorzy, napięcie, bunt przeciwko przemocy – to wszystko możemy odczuć, widząc prace fotografa Krzysztofa Weremy na wystawie w Galerii „Rozdroża”, w ramach Wschodniego Festiwalu Fotograficznego.

Krzysztof Werema

Fotograf i podróżnik z zawodu, archeolog z wykształcenia. Wyróżniony w w licznych konkursach: International Photographer of the Year 2017, Px3, Paris 2015,2017, International Color Awards 2022, ND Awards 2022, oraz Annual Photography Awards 2022. Uwielbia portretować ludzi, pracuje, używając technik oświetlenia studyjnego, oraz krótkich form filmowych.

Przed jego obiektywem stawało wiele znanych osób ze świata filmu i muzyki. Krzysztof Werema prezentował swoje fotografie w Polsce, Australii, Irlandii, Wielkiej Brytanii i na Węgrzech. Sfera zainteresowań, z których czerpie inspirację, obejmuje sztukę surrealistyczną, symbolikę, ludzkie ciało oraz studium afrykańskiego pochodzenia etnicznego. Artysta od wielu lat realizuje długoterminowy projekt „Ginące Plemiona”, którego etapy zamykają kolejne wystawy fotografii. Najnowszy projekt  „Po obu stronach Białego Nilu. Plemiona Sudanu Południowego” jest efektem podróży do najmłodszego państwa Świata w styczniu 2022 roku.

 

 

   

 

 

O:TWÓRZ Miasto – Galeria w Przestrzeni Lublina

O:TWÓRZ Miasto – Galeria w Przestrzeni Lublina

Z wielką przyjemnością informujemy, że otrzymaliśmy dofinansowanie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z programu Sztuki Wizualne.

W wielokulturowym Lublinie, chcemy stworzyć otwartą dla wszystkich, nową wystawę sztuki współczesnej – Galerię w Przestrzeni Lublina O:TWÓRZ Miasto.

Projekt koresponduje z żywymi w Lublinie, zainicjowanymi jeszcze przez Oskara Hansena i Grupę Zamek, tradycjami obecności sztuki współczesnej w przestrzeni publicznej. Zamierzamy na trwałe wpisać prace współczesnych artystów w przestrzeń urbanistyczną i w życie codzienne Lublina.

Wystawa w otwarta dla wszystkich stanie się z jednej strony nieustannie uzupełnianym i pielęgnowanym pomnikiem dawnego awangardowego Lublina, a z drugiej manifestacją jego współczesnych aspiracji. Jednocześnie będzie przyczynkiem do opowieści o życiu codziennymi mieszkańców miasta i jego nieoczywistych treściach. Hasło O:TWÓRZ Miasto to spotkanie sztuki z człowiekiem. To budowanie realnej wspólnoty, dialog między różnymi dziedzinami sztuki, kulturami, pokoleniami, tradycją a nowoczesnością oraz przeszłością i przyszłością dla wielu kultur i języków.

 

.

 

LUBLINALIA 2024: Trzy Dni Kultury i Rozrywki w Lublinie/podsumowanie

LUBLINALIA 2024/ wydarzenie przy wsparciu Ośrodka Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych „Rozdroża”

Pozostaje nam już tylko powspominać! 🥰
Lubelskie 𝐃𝐧𝐢 𝐊𝐮𝐥𝐭𝐮𝐫𝐲 𝐒𝐭𝐮𝐝𝐞𝐧𝐜𝐤𝐢𝐞𝐣 𝐋𝐔𝐁𝐋𝐈𝐍𝐀𝐋𝐈𝐀 𝟐𝟎𝟐𝟒 to były trzy dni 🔝rządów studentów w Lublinie, które rozpoczęły się od przejścia przez miasto barwnego korowodu, po nim, przez kolejne trzy dni na scenie wystąpiło łącznie kilkunastu polskich artystów.
To trzy dni koncertów, konkursów z nagrodami, emocji, radości i zabawy na terenach zielonych Browaru Perła w Lublinie.
Zapraszamy do galerii ⬇️⬇️⬇️

ROZDROŻA TRADYCJI – Muzyka, Taniec i Rękodzieło – Warsztaty Artystyczne

Zajęcia taneczne, muzyczne i rękodzielnicze w jednym miejscu!

Rozgrzewka taneczna i Laboratorium Tańca – Dla Początkujących i Zaawansowanych

„Rozgrzewka taneczna” to warsztaty dla każdego – zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych tancerzy. Nauczysz się podstawowych kroków popularnych tańców tradycyjnych oraz zasad zachowania na parkiecie. Warsztaty pomagają przełamać lęk i zachęcają do udziału w potańcówkach, pozwalając czerpać radość z tańca. Nawet bez dogłębnej znajomości kultury tanecznej, każdy uczestnik może świetnie się bawić.

„Laboratorium tańca” to podróż przez regionalne odmiany tańca z Lubelszczyzny. Nauczymy się kroków i figur wybranych tańców oraz śpiewu, który czasami towarzyszył im w przeszłości. Postaramy się przygotować do samodzielnego prowadzenia przykładowych zabaw. Uczestnicy aktywnie włączają się w tworzenie i testowanie tanecznych zabaw.

Wiejsko-Miejska Pracownia Rękodzieła – Tradycja w Nowoczesnej Odsłonie

Pracownia rękodzieła inspirowana dawnymi technikami włókienniczymi to idealne miejsce dla miłośników rękodzieła ludowego. Uczestnicy poznają tradycyjne metody filcowania, przędzenia i tkania z użyciem naturalnych surowców, takich jak wełna, len i bawełna. Zajęcia rozwijają umiejętności manualne, wyobraźnię i wiedzę etnograficzną, a efektem będą unikalne, ręcznie wykonane produkty, takie jak przędze, paski i tkaniny dekoracyjne.

Warsztaty Instrumentalne – Muzyczna Integracja

Warsztaty instrumentalne tworzą przestrzeń do współpracy muzycznej, skierowane przede wszystkim do skrzypków, ale otwarte także dla innych instrumentalistów. Uczestnicy mają okazję poznać muzykę regionu i rozwijać swoje umiejętności. Warsztaty kończą się wspólnym występem na potańcówce, tworząc niezapomnianą atmosferę integracji i wspólnej zabawy.

Dołącz do naszych warsztatów i odkryj, jak tradycja może stać się inspiracją do współczesnej twórczości i zabawy!

Do zobaczenia na warsztatach! 🎶🎭🎨

 

Portal Lublin-Wilno: Most Międzykulturowy. „Najdłuższy stół świata”

„Najdłuższy stół świata”

Futurystyczny portal Lublin-Wilno, po krótkiej przerwie, rozpoczął swoją transmisję na żywo,

PORTAL, który dotychczas łączył dwa miasta – Lublin i Wilno – oddalone od siebie o 650 km  stał się areną niezwykłego wydarzenia. Będący świadectwem innowacyjności i ducha współpracy, umożliwił stworzenie iluzji jednego, najdłuższego na świecie stołu. Pretekstem do tego międzykulturowego spotkania, został … chłodnik, czyli różowa zupa (pink soup)  uwielbiane zarówno przez nas, jak i naszych sąsiadów.

Przy „najdłuższym stole świata”, po stronie litewskiej zasiedli goście z Wilna, po polskiej stronie – wiceprezydent Lublina Beata Stepaniuk-Kuśmierzak i  Piotr Franaszek – Dyrektor Ośrodka ”Rozdroża”.  Była to okazja do wymiany doświadczeń, degustacji lokalnych przysmaków i podkreślenia więzi między Polską a Litwą.

Symbolika i Znaczenie Spotkania

To wyjątkowe spotkanie miało nie tylko wymiar kulinarny, ale również symboliczny. Chłodnik, serwowany podczas wydarzenia, stał się metaforą dla wspólnej historii i tradycji polsko-litewskiej. Wydarzenie to wpisuje się w lubelskie starania o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2029, podkreślając przyjaźń między oboma miastami partnerskimi.

 

fot. Aleksander Wolak

 

Duet : Karałow/Noetinger | rezydencja, nagrania, koncert

Duet : Karałow/Noetinger 

To pierwsze artystyczne spotkanie dwóch tak bardzo różnych osobowości : Andrzeja Karałowa – pianisty i kompozytora oraz Jérôme’a Noetingera – eksperymentatora i muzycznej legendy. Duet Karałow/Noetinger wspólnie dokona eksploracji muzycznych przestrzeni, wykorzystując do tego takie narzędzia, jak : preparowany fortepian, syntezatory, analogowy efekt taśmowy oraz legendarny magnetofon szpulowy Revox. Można spodziewać się nie tylko zaplanowanych – kompozytorskich wręcz – działań, ale także improwizacji. Plan do realizacji, to wykraczanie poza konwencjonalne gatunki muzyczne, łącząc elementy noise, ambientu, muzyki eksperymentalnej oraz creative music. Ostateczny materiał zostanie zarejestrowany i wydany przez Ośrodek Rozdroża na płytach winylowych oraz udostępniony w wersji digital.

Duet Karałow/Noetinger zaprezentuje efekty współpracy „na świeżo”, bo podczas niezwykłego koncertu live, który odbędzie się 11 maja 2024 roku o godzinie 19:00 w Studio Polskiego Radia im. Władysława Szpilmana. Koncert poprowadzi Ewa Szczecińska.

Retransmisja koncertu odbędzie się w nocy z 18 na 19 maja (o północy) w audycji Nocna Strefa na antenie Dwójki.

Organizatorem rezydencji, nagrań i koncertu jest Ośrodek Rozdroża. Program 2 Polskiego Radia jest współorganizatorem koncertu.

 

Pomysłodawcą i kuratorem projektu jest Grzegorz Paluch.

 

Partner:

___________________

 

Andrzej KARAŁOW (1991) – kompozytor, pianista, improwizator, pedagog. Doktor sztuk muzycznych. Od roku 2016 wykłada na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie na Wydziale Kompozycji i Teorii Muzyki (od 2020 roku jako adiunkt). Jest absolwentem tej uczelni w klasach kompozycji prof. Stanisława Moryto oraz fortepianu prof. Bronisławy Kawalla. Laureat wielu ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych, m.in. w Paryżu, Atenach, Warszawie. Jest również laureatem międzynarodowych i ogólnopolskich konkursów kompozytorskich, między innymi w Katowicach, Warszawie, Poznaniu, Miskolcu (Węgry). W roku 2018/19 został objęty mentorskim programem LPO Young Composers Programme, w ramach którego prawykonana została kompozycja napisana dla London Philharmonic Orchestra w Southbank Centre w Londynie. Jego utwory wykonywane są w kraju i za granicą na koncertach oraz festiwalach w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Anglii, Hiszpanii, Niemczech, Rosji, Francji, Estonii, w Australii, we Włoszech i na Węgrzech. Mimo że muzyka poważna jest jego głównym obszarem działalności artystycznej, jest otwarty na eksperymenty w zakresie muzyki elektronicznej i alternatywnej, co wpływa na kształtowanie jego stylu. Andrzej Karałow łączy inspiracje pochodzące z różnorodnych dyscyplin artystycznych w jego własny, unikalny język muzyczny. W 2019 roku nakładem DUX ukazała się jego pierwsza monograficzna płyta Through z kameralnymi kompozycjami, a w 2020 jego misterium De invitatione mortis na 3 solistów, chór męski, oktet i elektronikę do słów M. Papierskiego na dwupłytowym albumie wydanym przez Chopin University Press. Album był nominowany do nagrody Fryderyk 2021 w kategorii Album Roku: Muzyka Oratoryjna i Operowa. W 2019 roku ukazała się jego płyta After All (Requiem Records) z recitalem kameralnym w duecie z saksofonistą Pablem Sanchez-Escariche Gaschem. W 2018 roku wydał album Wir (Requiem Records) z elektroakustycznymi improwizacjami nagraną w duecie z Jerzym Przeździeckim. Jego utwory i interpretacje wydane zostały na kilkunastu albumach przez takie wytwórnie jak: Ablaze Records (Australia–USA), DUX, Requiem Records czy Kroniki Warszawskiej Jesieni. Jako pianista solista koncertuje w prestiżowych salach w kraju i za granicą oraz występuje z towarzyszeniem renomowanych orkiestr symfonicznych, takich jak Orkiestra Filharmonii Narodowej, Sinfonia Varsovia czy Polska Orkiestra Radiowa. Stypendysta Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Stowarzyszenia Pro Polonia (dwukrotnie), Rektora UMFC. W 2014 roku otrzymał Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a 2015 roku otrzymał stypendium „Młoda Polska”.

Jérôme NOETINGER (1966) jest kompozytorem, improwizatorem i artystą dźwiękowym, który pracuje z urządzeniami elektroakustycznymi, takimi jak magnetofon szpulowy Revox B77 i taśma magnetyczna, syntezatory analogowe, stoły mikserskie, głośniki, mikrofony, różne elektroniczne przedmioty codziennego użytku i elektronika domowej roboty. Występuje zarówno solo, jak i w zespołach (Cellule d’Intervention Metamkine, Le Un, Hrundi Bakshi, Les Sirènes, Proton…), często współpracuje z innymi muzykami (Sophie Agnel, Lionel Marchetti, Aude Romary, Angelica Castello, Antoine Chessex, Anthony Pateras, Anne-Laure Pigache…). Od 1987 do 2018 roku był dyrektorem Metamkine, organizacji non-profit zajmującej się dystrybucją muzyki improwizowanej i elektroakustycznej. W latach 1987-2014 Jérôme był członkiem komitetu redakcyjnego kwartalnika o współczesnym dźwięku, poezji i performansie „Revue & Corrigée”. Przez dziesięć lat od 1989 roku był członkiem i koordynatorem programowym wystaw, koncertów i kina eksperymentalnego w Le 102 rue d’Alembert w Grenoble.

 

Andrzej Karałow : fot. Zuza Gąsiorowska
Jérôme Noetinger : fot. Yannick Siegel

ROZDROŻA TRADYCJI/ cykl warsztatów tematycznych

 

„ROZDROŻA TRADYCJI / WARSZTATY to projekt, w którym sięgamy do korzeni istnienia i działań naszego Ośrodka „Rozdroża”. Poprzez cykl warsztatów, odtwarzamy zwyczaje związane z kulturą tradycyjną, ludową, poszukujemy korzeni naszej kultury, rytuałów społecznych obecnych we współczesnym świecie. Sięgamy do fundamentów własnej tożsamości” – Piotr Franaszek – Dyrektor Ośrodka „Rozdroża”

 

„Rozdroża Tradycji” / cykl warsztatów tematycznych – to projekt Ośrodka „Rozdroża”, mający na celu odnowienie i praktykowanie kultury tradycyjnej w nowoczesnym świecie.

W ramach tego  projektu będą odbywały się weekendowe warsztaty instrumentalne, śpiewacze, taneczne i rękodzielnicze, mające edukować uczestników w zakresie podstawowych umiejętności kultury tradycyjnej, a tym samym wzmocnić poczucie ich lokalnej tożsamości. Warsztaty mają zainicjować refleksję nad tym, co dziś, z wiejskiej, tradycyjnej kultury może służyć również w mieście, jako uniwersalny fundament do działań społecznych.

Celem tych działań  jest stworzenie społeczności, która świadomie będzie pielęgnować lokalną kulturę jako część swojego życia, dzielić się nią z innymi i przekazywać ją kolejnym pokoleniom. Jest to współczesna odpowiedź na brak poczucia tożsamości, brak form świętowania i przeżywania ważnych momentów zarówno w sferze osobistej jak i społecznej.

Projekt zakłada równość w uczestnictwie i praktykowaniu kultury tradycyjnej, ludowej, zachęcając do aktywnego udziału, a nie tylko bycia odbiorcą, w ten sposób tworzy okazję do wspólnego świętowania, tworząc kulturę żywą i dostępną dla wszystkich.

Warsztaty – prowadzone przez ekspertów w swojej dziedzinie –  będą otwarte dla wszystkich, bez względu na dotychczasową wiedzę i doświadczenie uczestników.

Projekt „Rozdroża Tradycji” składa się z 5 modułów:

Archestra – warsztaty instrumentalne – prowadzenie Maciej Filipczuk

Pieśni obrzędowe – warsztaty śpiewu – prowadzenie Olga Kozieł

Wiejsko-Miejska Pracownia Rękodzieła – warsztaty tradycyjnego włókiennictwa – prowadzenie

Agnieszka Jackowiak

Lubelski Dom Tańca – warsztaty taneczne i potańcówki – prowadzenie Agata Turczyn

Letnie potańcówki „na dechach” – prowadzenie Piotr Zgorzelski, Agata Turczyn

Warsztaty śpiewu  – prowadzenie Olga Kozieł

 

W ramach cyklu warsztatów, zapraszamy mieszkańców i turystów do wspólnych działań w Lublinie, warsztaty będą odbywały się weekendowo już od 11 maja, aż do grudnia 2024 roku.

Działania warsztatowe dopełniane będą zatem wydarzeniami otwartymi dla publiczności – potańcówkami zorganizowanymi w przestrzeni miejskiej, z możliwością uczestnictwa zarówno uczestników warsztatów, mieszkańców oraz turystów odwiedzających w tym czasie Lublin.

Koncepcję warsztatów Rozdroża Tradycji opracowali Maciej Filipczuk i Grzegorz Paluch.

Zapisy są otwarte dla wszystkich, chęć uczestnictwa w poszczególnych spotkania prosimy kierować na adres mailowy, po wypełnieniu formularza zgłoszeniowego: warsztaty@rozdroza.com

Poniżej formularz zgłoszeniowy na warsztaty w okresie wakacji:

FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY – wakacje

FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY

 

Projekt Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

 

 

 

PORTAL Lublin – Wilno zyskuje nowe połączenia!

PORTAL Lublin – Wilno zyskuje nowe połączenia – Nowy Jork i Dublin

W 2021 roku uruchomiliśmy między Lublinem i Wilnem połączenie wideo realizowane za pomocą okrągłego obelisku, swego rodzaju rzeźby w przestrzeni publicznej z obrazem nadawanym w czasie rzeczywistym z tych dwóch miast. Stworzyliśmy most wizualny łączy mieszkańców dwóch miejsc i kultur. 

Wiosną do sieci portali dołączają dwa nowe miasta Nowy Jork i Dublin. Na początek będą dwa równoległe połączenia Nowy Jork i Dublin, oraz Lublin – Wilno, a od lipca 2024 wszystkie cztery miasta połączą się razem w systemie rotacyjnym. 

Pomysłodawcą projektu jest litewski artysta  Benediktas Gylys, którego fundacja jest inicjatorem przedsięwzięcia.  W Wilnie Portal stoi przed głównym dworcem  kolejowym.

W Lublinie obiekt pokazuje obraz  lubelskiego deptaka miejskiego i Placu Litewskiego, gdzie portal jest zainstalowany. Operatorem projektu jest Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych „Rozdroża” i Biuro – Centrum Współpracy Międzynarodowej Urzędu Miasta Lublin.

Portal w Nowym Jorku zostanie zainstalowany w Flatiron South Public Plaza na Broadwayu, Fifth Avenue i 23rd Street, obok słynnego Flatiron Building i zostanie zaprezentowany przez Flatiron NoMad Partnership we współpracy z nowojorskim Departamentem ds. programu artystycznego oraz transportu i Fundacją Simonsa.

W Dublinie Portal zostanie zainstalowany na przeciwko głównej ulicy stolicy, O’Connell Street, i będzie ukazywał kultowy widok zarówno słynnego budynku GPO w Dublinie, jak i Spire. Rada Miasta Dublina realizuje projekt w ramach Europejskiej Stolicy Inteligentnej Turystyki 2024.

…”Portale, są zaproszeniem do otwarcia na świat poznawania ludzi ponad granicami i różnicami  kulturowymi. Inspirują do doświadczania świata takim, jaki jest naprawdę – różnorodnego, dostępnego, zjednoczonego. Transmisja na żywo zapewnia okno pomiędzy odległymi lokalizacjami, umożliwiając ludziom spotykanie się poza ich kręgami społecznymi i kulturami. To też okazja do realizacji działań artystycznych po po każdej stronie portalu”… mówi Piotr Franaszek – Dyrektor Ośrodka „Rozdroża”.

Ghana. Wystawa prac fotografika Wojciecha Zaremby

W Galerii Rozdroża na wystawie prac fotografika Wojciecha Zaremby odkrywamy Afrykę Zachodnią. Zaremba prowadzi nas przez barwne krajobrazy i ludzkie historie – pełne autentyczności. Jego każdy kadr to opowieść o ludziach, ich pasjach i codzienności, o naturze; to opowieść o życiu.

Ten reportaż to nie tylko dokumentacja, ale i hołd dla piękna i różnorodności regionu, subtelnym okiem zapraszający do dialogu międzykulturowego i odkrywania afrykańskiego ducha.

Zimowe warsztaty śpiewu tradycyjnego.

Warsztaty śpiewu tradycyjnego / Rozdroża tradycji – współpraca.

W dniach 10-11 lutego w przestrzeniach Klasztoru OO. Dominikanów na Złotej w Lublinie, po raz kolejny odbyły się warsztaty śpiewu prowadzone przez Ludmiłę Wostrikową – znakomitą śpiewaczkę i pedagożkę o unikalnym, aksamitnym głosie.

Zajęcia, współorganizowane przez  Ośrodek ROZDROŻA, były inicjatywą lubelskiej grupy śpiewaczej, zrzeszającej miłośniczki i miłośników tradycyjnego wykonawstwa pieśni z terenów Polesia, Podlasia oraz Europy Wschodniej i Południowej.

Jesteśmy wdzięczni wszystkim uczestnikom za przybycie, chęć rozwijania swojego warsztatu wokalnego oraz za stworzenie miłej atmosfery. Mamy nadzieję, że nie było to ostatnie tego typu spotkanie, a kolejne zgromadzą jeszcze większe grono pasjonatów śpiewu.

Galeria Rozdroża: Tomasz Bielawski | Tylko 3 liry!!! / Fotografia stereoskopowa

Wystawa w ramach jubileuszu 10 lat Muzeum Fotografii w Janowie Lubelskim i 10-lecia Akademii Odkryć Fotograficznych w Ośrodku ROZDROŻA.

Zapraszamy do Galerii Rozdroża  do oglądania wystawy zatytułowanej „Tylko 3 liry” Tomasza Bielawskiego. Fotografia stereoskopowa

Tylko 3 liry!!!

Aby zrozumieć turecki styl życia, warto wybrać się na pełen gwaru i tłumów prawdziwy, lokalny bazar. W każdym mieście czy miasteczku odbywa się on co najmniej raz w tygodniu, a trwa od wczesnych godzin rannych do wieczora. Zjeżdżają się wówczas w dane miejsce lokalni producenci żywności, rolnicy i hodowcy oraz sprzedawcy rozmaitych towarów od ubrań, butów po pamiątki. Wizyta na bazarze to nie tylko przyjemny spacer między alejkami, ale także okazja do zakupów suwenirów, przypraw, bakalii, świeżych owoców i warzyw. Zapraszam Was dzisiaj do odwiedzenia bez paszportu i wizy takiego właśnie barwnego miejsca. Dzięki zastosowaniu techniki fotografii stereoskopowej, możecie dosłownie wejść w każdy kadr, rozkoszując się głębią obrazu i niezliczoną ilością kolorów. Poczujecie tamtejszy klimat, smaki i zapachy sprzedawanych delicji. Staniecie oko w oko z handlującym, gotowi do negocjacji ceny. Kto wie, może nawet usłyszycie głos sprzedającego… „Tylko 3 liry!”

Stereoskopia – technika obrazowania oddająca wrażenie normalnego widzenia trójwymiarowego, to znaczy odwzorowująca nie tylko kształt i kolor obiektów, ale także ich wzajemne zależności przestrzenne, odległość od obserwatora i głębię sceny. Wymaga dostarczenia do mózgu dwóch obrazów, widzianych z perspektywy lewego i prawego oka. W tym celu wykonuje się parę zwykłych dwuwymiarowych obrazów (stereoparę), ukazujących obiekt lub scenę z dwóch punktów widzenia, oddalonych tak (choć nie zawsze) jak oczy obserwatora. Obrazy składowe stereopary są bardzo podobne, ale różnią się nieco kątem widzenia obiektów i szczegółami wzajemnego przesłaniania się obiektów w scenie. To właśnie te drobne różnice niosą informację o trzecim wymiarze. Przy pomocy jednej z wielu technik prezentacji przedstawia się lewy obraz lewemu oku, a prawy prawemu. W mózgu następuje połączenie tych dwóch obrazów w jeden obraz przestrzenny, zwany cyklopowym, ponieważ odbieramy go tak, jakby był widziany przez jedno „trójwymiarowe” oko umieszczone u nasady nosa.

 

Po więcej zdjęć z wystawy zapraszamy do galerii.

 

Otwarte Miasto Stambuł

Właśnie zakończyła się wystawa Mediations Biennnale Azja – Europa w Artİstanbul Feshane w Stambule. Wydarzenie, którego byliśmy partnerem, odbyło się pod patronatem Działu Kultury Miasta Stambuł i w 100. rocznicę utworzenia Republiki Turcji. Współorganizatorami wydarzenia były: Instytut Adama Mickiewicza, a także instytucje ze Słowacji, Austrii, Japonii.

17 kuratorów z Azji i Europy zaprosiło ponad 140 artystów prezentujących prace pod przewodnim hasłem: „ I AM ANOTHER YOU, YOU ARE ANOTHER ME” („Jestem tobą, ty jesteś mną”), co jest prostym wyrazem głębokiego szacunku dla każdego napotkanego stworzenia, przypominającym, że wszystko jest ze sobą nierozerwalnie powiązane. Mówi to o naszej jedności jako ludzi, naszej jedności z Ziemią. Potrzebujemy teraz siebie nawzajem, bardziej niż kiedykolwiek. Dlatego postulujemy otwartość i tolerancję.

Jako Ośrodek „Rozdroża” znaleźliśmy się w wyjątkowym miejscu, na granicy Azji i Europy, otwierając kolejny kulturowy obszar poprzez pracę i artystów związanych z Festiwalem Otwarte Miasto.

Jesienne warsztaty śpiewu tradycyjnego

W dniach 28-29 października, w pięknych przestrzeniach Klasztoru OO. Dominikanów na Złotej, odbyły się warsztaty śpiewu tradycyjnego prowadzone przez pochodzącą z Rokitnego Ludmiłę Wostrikową – znakomitą śpiewaczkę i pedagożkę. Zajęcia, organizowane przy udziale Ośrodka Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA, były inicjatywą lubelskiej grupy śpiewaczej, zrzeszającej miłośniczki i miłośników tradycyjnego wykonawstwa pieśni z terenów Polesia, Podlasia oraz Europy Wschodniej i Południowej.

 

Dziękujemy prowadzącej i uczestnikom warsztatów za ten wspólny, twórczy czas.

Open City 2023 – dostępność ekspozycji 18-24 września 2023 r.

Szanowni Państwo,

tegoroczna edycja Festiwalu Sztuki w Przestrzeni Publicznej po raz pierwszy, od piętnastu lat zaistniała tak śmiało we wnętrzach różnych budynków publicznych. Mogło się to stać dzięki uprzejmości właścicieli i dobrej współpracy. Niemniej jednak ta część wystawy, która znajduje się we wnętrzach będzie miała swój harmonogram dostępu, który będziemy na bieżąco komunikować. Niezależnie zapraszamy do odwiedzania pozostałych miejsc, dostępnych bez ograniczeń.

Istnieje również możliwość wcześniejszego umówienia wizyty na wystawie i oprowadzania. Zapraszamy do kontaktu mailowego: rozdroza@rozdroza.com

 

 

Prezentacje w Klasztorze OO. Dominikanów, ul. Złota 9 (wejście od ul. Jezuickiej)

20, 21, 22 września, g. 12.00-18.00

 

ul. Złota 2

20, 21, 22 września, g. 12.00-18.00

 

Budynek Orion, ul. Spokojna 2

od poniedziałku do piątku w godzinach 7.00-20.00

w sobotę od godziny 8.00-18.00

 

Budynek Centrum Kultury i Galeria Rozdroża, ul. Peowiaków 12

codziennie, w godzinach dostępności obiektu

 

Projekcja Tajny Projekt

plac Lecha Kaczyńskiego

21 września, g. 19.00-20.00

 

Instalacja w budynku plac Rybny 10 – niestety nie będzie już dostępna

 

Pozostała część wystawy dostępna bez ograniczeń.

Otwarcie Festiwalu OPEN CITY

Dyrektor Ośrodka Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA

oraz

kurator Festiwalu Tomasz Wendland

zapraszają

na otwarcie XV Festiwalu Sztuki w Przestrzeni Publicznej Otwarte Miasto / OPEN CITY

 

16 września 2023 r. (sobota)

16.00-20.00

otwarcie wystawy – spacer kuratorski

początek: Ośrodek ROZDROŻA, Lublin, ul. Peowiaków 12

 

OPEN CITY po raz piętnasty

OPEN CITY po raz piętnasty

16 września – 15 października 2023 r.

 

Jak co roku, z przyjemnością ogłaszamy tegoroczną edycję Festiwalu Sztuki w Przestrzeni Publicznej Otwarte Miasto / OPEN CITY.

Po raz piętnasty wkraczamy w przestrzeń miasta, by emanować aktualną sztuką, tym razem pod hasłem: Shapes of Beauty.

Kuratorem tegorocznej edycji OPEN CITY jest Tomasz Wendland, który zaprosił do współpracy międzynarodowe grono artystek i artystów. Będzie pięknie, ciekawie i niespodziewanie.

Śledźcie nasze strony oraz profile społecznościowe. Niebawem ogłosimy szczegółowy program. Tymczasem zapiszcie w kalendarzu datę: 16 września widzimy się w Lublinie!

 

 

W materiałach promocyjnych wykorzystano kadr z wideoartu „Flesh Cluud” kolektywu artystów Er Transmedia Art [Tao Yalun, Shi Yishan, Chen Pinchen – Tajwan]

Autorem pomysłu tegorocznej kreacji wizualnej Festiwalu jest Tomasz Wendland.

Autorką materiałów promocyjnych jest Anna Jowik.

OnArt Film Festival ponownie w Galerii ROZDROŻA

Po raz dwunasty warszawska Fundacja Rozwoju Kinematografii organizuje Festiwal Kina i Sztuki OnArt promujący polskie i światowe kino artystyczne. Fundacja zrealizowała już więcej niż tysiąc wydarzeń filmowych dla ponad 100 tysięcy widzów! Festiwal On Art odbywa się jednocześnie w wielu miastach Polski, w przepięknych lokalizacjach, m.in. na terenie: Muzeum Narodowego, Łazienek Królewskich, Łódzkim Domu Kultury, Zamku Królewskiego.

Zapraszamy do obejrzenia, wybranych z bogatej oferty Festiwalu, krótkich form filmowych w Galerii „Rozdroża” (budynek Centrum Kultury, ul. Peowiaków 12, na parterze).

Będą mieli Państwo niepowtarzalną okazję zobaczyć twórczość reżyserów z wielu zakątków świata, tworzących dokumenty, filmy będące czystą kreacją wyobraźni, poruszające, dające do myślenia – budujące to co najcenniejsze w Sztuce – napięcie intelektualne będące niejednokrotnie ścieżką do mentalnego katharsis.

Niemal pięćdziesiąt filmów krótkometrażowych, trwających od jednej do dwudziestu minut, można będzie oglądać codziennie, równolegle z jubileuszową wystawą plakatów do 15 już zrealizowanych edycji Festiwalu Tradycji i Awangardy Muzycznej KODY.

Serdecznie zapraszamy na wizualną ucztę od 1 sierpnia do 1 września 2023 r.

 

LISTA FILMÓW PREZENTOWANYCH W GALERII ROZDROŻA W RAMACH ON ART FILM FESTIVAL

Theilmann (2022), reż. Tom Ehrhardt

Film dokumentalny

Ceniony poeta, wpływowy publicysta, działacz intelektualny – choć mało pamiętany. Zajęty kształtowaniem sceny kulturalnej Drezna, Bernhard Theilmann zapomniał opublikować czegokolwiek, by ludzie mogli go zapamiętać.

 

In Between Realities (2023), reż. Carin Goeijers

Film dokumentalny

Jak technologia zmienia ludzkość? Czy potrzebujemy ciała, aby być człowiekiem? W swojej multidyscyplinarnej twórczości holenderski kompozytor operowy Michel van der Aa zgłębia wielkie tematy ery cyfrowej i poszukuje odpowiedzi na pytania z pogranicza strefy ludzkości, techniki i świadomości.

 

Dimension of Absence (2023), reż. Sjors Swierstra

Film dokumentalny

Artystka Aimée Zito Lema dorastała w cieniu brutalnej historii argentyńskiej junty wojskowej, która dotknęła jej kraj i rodzinę. Zafascynowana archiwalnymi zdjęciami włącza córkę do performatywnego dzieła sztuki, w którym ucieleśniają przeszłość i wyobrażają sobie nową przyszłość, pokazując, w jaki sposób sztuka może funkcjonować jako medium pracy pamięciowej w różnych krajach i pokoleniach.

 

TURBULENCE (2022), reż. Telemach Wiesinger

Video Art

Poemat filmowy, który stoi w polu napięć między surrealistyczną fantazją, a rzeczywistością. Perspektywa podniebnego podróżnika napotyka obiekty kompozytora Aleksandra Grebtschenko. Dialog między warstwą dźwiękową, a filmem analogowym otwiera przestrzeń dla emocji i interpretacji.

 

WOMANIFESTO (2022), reż. Efi Spyrou

Film eksperymentalny

Mozaikowy manifest filmowy, który ma zjednoczyć głosy artystek z różnych kultur, pokoleń i dyscyplin – w zbiorowym krzyku i potężnym żądaniu zmian.

 

1,2,3,4,5,&6 (2022), reż. Elliott Jamal Robbins

Animacja

Jak wyglądałaby sztuka audiowizualna, gdyby została stworzona przez dłonie o ciemnym zabarwianiu bądź przez osobę o innej orientacji? A co, gdyby była stworzona wyłącznie dla osobistego użytku, a nie dla szerokiej publiczności? (uwaga: nagość!)

 

Herbarium (2022), reż. Iwona Pasińska

Film eksperymentalny

Zanurzenie w pięknym świecie kwiatów i liści, w zieleniach, czerwieniach i fioletach przechodzących w jesienne szarości i brązy, opowiedziane ruchem artystów-tancerzy Polskiego Teatru Tańca, w rytm suity Edwarda Griega w wykonaniu Trondheim Symfoniorkester & Opera.

 

The Better Angels (2021), reż. Michael Cusack

Animacja

Młody żołnierz próbujący uciec od okropności wojny znajduje opuszczony dom, a w jego murach pochłania go muzyka, opowiadająca wydarzenia, które mogły się ziścić.

 

THE ROUGH SKIN OF ANGELS 12 (2023), reż. Emma Fridé

Film eksperymentalny

Dawno temu wszystkie trzydzieści dwa tajemnicze obrazy Jana Vermeera opowiadały jedną historię – ale wszyscy o tym zapomnieli. Aż do dziś. Piękna wizualna podróż przez dzieła holenderskiego mistrza.

 

Underpaint (2022), reż. Anna Hopkins

Film dokumentalny

Reżyserka Anna Hopkins bada relacje, jakie łączą ją z ojcem, Tomem Hopkinsem, który sam był malarzem. Ujawnia osobiste refleksje na temat śmierci ojca, jego światopoglądów, praktyki artystycznej i wpływu, jaki wywarł na jej życie. Film zawiera elementy autofikcji.

 

AKTION B (2022), reż. Manon Pfrunder

Film dokumentalny

W 1982 roku Joseph Beuys zasadził pierwszy z siedmiu tysięcy dębów stojących przed Muzeum Fridericianum. Czterdzieści lat później artysta reaguje na pogłębiający się kryzys klimatyczny i podczas documenta fifteen sadzi ponownie swoje pierwsze, a za razem ostatnie drzewo.

 

F*cking Blue Carrots (2023), reż. Julia Bui

Film eksperymentalny

Oszołomiona nagłym odkryciem niebieskiej marchewki nastolatka wyrusza w podróż, by zrozumieć co się dzieje. Tragikomedia z zaskakującym zakończeniem.

 

ok, you are gone. Oct 05 2022 (2022), reż. Yu Chin Tseng

Film dokumentalny

Echo pytania od zmarłej kuzynki, która nigdy nie doczekała się odpowiedzi: „Jak nakręcić film dokumentalny?”. Po czasie artysta przygotował osobistą i intymną odpowiedź, tworząc żałobne wideo.

 

Pure baroque (2023), reż. Paweł Czarkowski

Film fabularny

Krótka historia dziejąca się w ludzkiej głowie, gdzie wczoraj zderza się z jutrem, tworząc dzisiaj.

 

Pés’re (2022), reż. Elia Mazzini

Film dokumentalny

Na prace artystów z Pesaro można natknąć się w różnych rejonach miasta. Jednak w pędzie życia codziennego pozostają one niezauważone przez większość mieszkańców.

 

Elements of a Journey: Antoni Tàpies (2023), reż. James Scott

Film dokumentalny

Dziedzictwo katalońskiego malarza i rzeźbiarza, który dorastał w czasach dyktatury gen. Franco. Tàpies wyróżniał się jako artysta, ale też stał się głosem wolności i nadziei w czasach mrocznej epoki.

 

Separated (2023), reż. Chen-Yi Wu

Film dokumentalny

Emigracyjne doświadczenia dwóch tajwańskich artystek. Julia i An organizują performance, który przedstawia historię, której nie da się opowiedzieć słowami.

 

ROMANY (from Lockdown Portraits) (2023), reż. David Stewart

Film dokumentalny

Film z cyklu „Lockdown Portraits” to ostatnia praca w dorobku nieżyjącego już tancerza i choreografa sir Roberta Cohana. Artysta zamarł w 2021 roku w wieku 95 lat.

 

Riley Concannon: Jewellery Artist (2022), reż. Gosia Sum

Film dokumentalny

Riley Concannon jest artystą zajmującym się wyrobem biżuterii. Fascynacja przypadkowymi przedmiotami i naturą inspiruje go do tworzenia niezwykłych obiektów.

 

AXON/26 (2022), reż. Veronika Kamchevska

Video Art

Połączenie różnych modeli wizualnych jako odzwierciedlenie ludzkiego doświadczenia. W wyniku tego zabiegu powstała forma wrażeniowa, mocno działająca na zmysły.

 

Deadline (2022), reż. Felix Lantieri

Film eksperymentalny

Pisarz mieszkający w sercu lasu szuka odpowiedzi na pytanie o czas i jego niedostatek.

 

Demi-Gods (2022), reż. Martin Gerigk

Video Art

Mroczne aspekty człowieczeństwa są czasem wynoszone na piedestał, normalizowane i fetyszyzowane.

 

Tending Breadth (2023), reż. Jacklyn Brickman, Heather Taylor

Film eksperymentalny

Zachodni pogląd na naturę nie opiera się na tym, czym ona naprawdę jest, ale na tym, w co ją uformowaliśmy. Tending Breadth wzmacnia tę syntetyczną jakość poprzez materiał, zabawę i wyobraźnię.

 

Water and more water (2022), reż. Francesca Svampa

Film eksperymentalny

Senny portret Barcelony nakręcony w podwójnej ekspozycji na kliszy 8 mm, przeplata się z intymnymi cytatami z „I remember”, tworząc kolaż wspomnień à la Brainard i Pérec.

 

Across the Great Wall we can reach every corner in the world (2022), reż. Yewen Liu, Shuai Liu

Video Art

Ograniczona komunikacja między Chinami, a światem zachodnim. Widok kościoła w niemieckim Karlsruhe i znalezione w Chinach wideo z 1987 roku – łączą się w jednej pracy.

 

CLOTHESLINE (2023), reż. Hüseyin Urçuk

Film eksperymentalny

Obraz patriarchalnego świata, gdzie kobieta skazuje swoje ambicje i marzenia na śmierć poprzez powieszenie.

 

Entre 2 eaux (in between 2 waters) (2023), reż. Caroline RAGUSA, Sylvain BES

Film eksperymentalny

Chiara była sama, dopóki nie pojawił się Nero – jej odbicie, a jednocześnie przeciwieństwo. Głębokie zanurzenie się w przeszłość w formie wizualnej poezji.

 

IV•VI•III: Eternal Artifacts (2023), reż. Tim Disbrow

Video Art

Enigmatyczny symbol pojawia się w przestrzeni wielu miast świata. Krótka forma przybliżająca pracę anonimowego artysty, który tworzy na styku sztuki i wandalizmu.

 

Joyride (2023), reż. Dina Yanni

Video Art

Przyspieszenie i spowolnienie. Synteza cyfrowych i analogowych zakłóceń (glitchów) stworzona za pomocą ujęć z filmów z Elvisem Presleyem.

 

The Hummingbird (2023), reż. Nicolas Pouilley, Sébastien Chambard

Film dokumentalny

Historia Bertheta One, graficiarza i twórcy komiksów, skazanego na 10 lat więzienia za napady. To właśnie w więzieniu ujawnił się jego niezwykły talent.

 

The two Bérénices of Réjean Ducharme (2022), reż. Jean-Guillaume Bastien

Animacja

Ilustrowany animacjami wywiad z 1967 roku, w którym kobieta o imieniu Bérénice wspomina swoje spotkanie z pisarzem Réjeanem Ducharmem. Główna bohaterka jego powieści „Swallowed” również nazywa się Bérénice.

 

Death and Herring (2023), reż. Klaudia Prabucka

Animacja

Animacja opowiadająca historia o tym, jak śledź opłynął krąg życia i śmierci. I o tym, co się dzieje, gdy umiera babcia. Fabuła oparta na prawdziwych wydarzeniach.

 

Flamenco Ikigai (2023), reż. Emanuel Massa

Film dokumentalny

Portret japońskiej tancerki flamenco, Eri Fukuhary.

 

Stolen Stones (2022), reż. Furio Ganz

Video Art

Istnieje przekonanie, że rzeczy zabrane z antycznego miasta Pompeje są przeklęte, a na złodziei czeka nieszczęście. Autor filmu postanawia przyjrzeć się bliżej temu zjawisku i wystawia klątwę na próbę.

 

The Garden nobody saw (2023), rez. Victoria Duryagina

Video Art

Sześć miesięcy spędzonych przed komputerem sprawia, że prawdziwe życie coraz częściej przypomina pokaz slajdów. Czy wirtualny ogród może zastąpić ten naturalny?

 

The Metamorphosis (2022), reż. Natalia Skorupa

Video Art

Dziewczyna czuje, że coś wewnątrz zaczęło ją zmieniać. Depresja według powieści Franza Kafki „Metamorfoza”.

 

Walking Backwards (2023), reż. Chris Rodriguez, Aleah Chapin

Film dokumentalny

Malarka Aleah Chapin i jej wejrzenie w głąb siebie, które wpływa na malarską ekspresję.

 

A Body, Outside (2022), reż. Nik Liguori

Film eksperymentalny

Spojrzenie na samego siebie oczami zewnętrznego obserwatora.

 

I tell no one (2023), reż. Maja Soś

Film eksperymentalny

Cztery kobiety opowiadają o swoich pierwszych doświadczeniach seksualnych.

 

Little Thing (2023), reż. Emma Chevalier

Animacja/Video Art

Mała laleczka pragnie zostać człowiekiem.

 

Saline (2023), reż. Anne-Marie Bouchard

Video Art

Praca utworzona z wizualnych i dźwiękowych pętli eksploruje tekstury zaczerpnięte z obrazów nakręconych w 1966 roku.

 

Room View (2020), reż. Yalan Wen

Video Art.

Dokumentacja widoku z okna artystki sporządzona w czasie pandemii.

ROZDROŻA TRADYCJI: zespół Z Lasu w programie Jarmarku Holeńskiego

Z przyjemnością informujemy, że Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA jest partnerem tegorocznej edycji Jarmarku Holeńskiego. Z inicjatywy Ośrodka program tej skupionej wokół tradycji imprezy został wzbogacony o udział zespołu Z Lasu.

Zespół Z LASU śpiewa a capella wielogłosowe pieśni z Polesia – unikalnego pod względem zarówno przyrody, jak i kultury, regionu, rozciągającego się od Polski przez Ukrainę i Białoruś aż po Rosję. To żeńska grupa, którą tworzą osoby od lat zaangażowane w praktykowanie muzyki tradycyjnej (ludowej), z bogatym doświadczeniem śpiewaczym, artystycznym i badawczym. Od 2008 roku jeżdżą wspólnie na Polesie (głównie na tereny Ukrainy i Białorusi), w poszukiwaniu dawnych pieśni, ciekawych spotkań i śladów archaicznej kultury. Docierają do najstarszych mieszkańców, poznają ich historie, uczą się od nich śpiewać.

Prawie cały repertuar zespołu pochodzi z nagrań terenowych uczestniczek. Pieśni wykonywane są z dbałością o zachowanie ich oryginalnej, archaicznej formy.

Polesie, które znamy, to kraina lasów, bagien, jezior i ukrytych w nich malowniczych wiosek. Zachodząc do chat, obcując z najstarszymi mieszkańcami, cofamy się do czasów gdy ludzie żyli z tego, czym obdaruje ich las, łąka, pole. W silnej relacji z przyrodą. Takich miejsc szukamy”. – opowiadają śpiewaczki.

W 2020 r. grupa wydała płytę pt. „Głosy kobiet”.

W koncercie podczas Jarmarku Holeńskiego zabrzmią pieśni z Ukrainy i z Białorusi – te najstarsze, obrzędowe, związane z przywoływaniem wiosny, pracami letnimi w polu czy z weselem, ale także liryczne ballady, opowiadające barwne, życiowe historie.

Koncert poprzedzą warsztaty, podczas których śpiewaczki zespołu Z Lasu wprowadzą chętnych w świat tradycyjnych pieśni, zaproszą do wspólnej pracy z otwartym głosem i poprowadzą naukę wybranych pieśni z Polesia Lubelskiego (Dołhobrody) oraz z kilku wsi z Podlasia.

23 lipca 2023 r. w Holi wystąpią: Jagna Knittel, Julita Charytoniuk, Karolina Podrucka.

Godz. 15.00 – warsztaty śpiewu tradycyjnego prowadzone przez członkinie zespołu Z lasu

Godz. 18.00 – koncert zespołu Z lasu z gościnnym udziałem grupy warsztatowej

KODY 2023: wolontariusze poszukiwani!

Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA poszukuje wolontariuszy/ek do współpracy przy tegorocznej edycji Festiwalu Tradycji i Awangardy Muzycznej KODY, która odbędzie się w dn. 24-28 maja 2023 r.

Festiwal Tradycji i Awangardy Muzycznej KODY to jedno z najbardziej cenionych przedsięwzięć muzycznych w Polsce. Odbywa się w Lublinie nieprzerwanie od 2009 r. Na program tegorocznej edycji złoży się 6 koncertów polskich i zagranicznych artystów, w tym występ zdobywczyni Nagrody Grammy w 2022 r. – Arooj Aftab oraz koncert grupy BIT20 – jednego z najbardziej rodowodowych norweskich zespołów muzyki nowej z udziałem wybitnej śpiewaczki w stylu tradycyjnym Berit Opheim. Ponadto, zostały zaplanowane: tradycyjna Noc Tańca, warsztaty tańca tradycyjnego oraz wystawa plakatów i fotografii podsumowująca 15 lat obecności Festiwalu na kulturowej mapie Polski.

Praca wolontariusza/ki będzie polegała głównie na:

– obsłudze klubu festiwalowego,

– opiece nad artystami,

– obsłudze widza i szatni podczas wydarzeń festiwalowych,

– wsparciu organizacyjnym przy aranżowaniu przestrzeni na potrzeby wydarzeń (koncertów, wystawy, warsztatów),

– kolportażu materiałów promocyjnych,

– wsparciu działań promocyjnych w social mediach i kanałach komunikacyjnych Ośrodka „Rozdroża”.

Udział w organizacji Festiwalu KODY to wyjątkowa okazja do nauki, zdobycia praktycznego doświadczenia, sprawdzenia się w niecodziennych sytuacjach, ale też sposobność do zawarcia nowych znajomości i dobrej zabawy przy fantastycznej muzyce.

NABÓR

Aby zgłosić swoją chęć uczestnictwa wystarczy skontaktować się z nami mailowo pod adresem rozdroza@rozdroza.com. Osobą opiekującą się wolontariusz(k)ami z ramienia Ośrodka ROZDROŻA jest Anna Horyńska. Wszelkie pytania dotyczące wolontariatu prosimy kierować na adres: a.horynska@rozdroza.com lub telefonicznie +48 81 466 61 69.

ZAŚWIADCZENIE

Na prośbę wolontariusza/ki wydajemy pisemne zaświadczenie o pracy wolontariackiej na rzecz Festiwalu. Aby otrzymać zaświadczenie i referencje wystarczy zgłosić prośbę osobie bezpośrednio opiekującej się wolontariuszami podczas wydarzenia.

Program tegorocznej jubileuszowej edycji Festiwalu KODY

Mamy ogromną przyjemność zaprosić Państwa na kolejny Festiwal Tradycji i Awangardy Muzycznej KODY w Lublinie, który odbędzie się od 24 do 28 maja.

Koncert otwierający jubileuszową, piętnastą edycję wydarzenia, to ogłoszony przed świętami występ Arooj Aftab. Laureatka Grammy 2022, artystka o korzeniach pakistańskich, mieszkająca na co dzień w Nowym Jorku, zaprezentuje materiał z nowej płyty Love in Exile. Ten wyjątkowy koncert wybrzmi w Wirydarzu Centrum Kultury w Lublinie. Arooj Aftab śpiewa poetyckie, meandrujące linie w języku urdu, a towarzyszą jej pianista Vijay Iyer, gwiazda amerykańskiego jazzu, syn tamilskich imigrantów oraz basista Shahzad Ismaily z rodziny pakistańskiej, jeden z nieoczywistych bohaterów współczesnej sceny muzycznej (grał m.in.
z Lou Reedem, Tomem Waitsem, Laurie Anderson czy Johnem Zornem).

21 marca 2023 roku ukazała się recenzja Bartka Chacińskiego na łamach Tygodnia „Polityka”:

(…) Mówią, że ich muzyka, sięgająca do emocji i doświadczenia emigracji, to proces. Owszem, trzeba się z nią chwilę oswoić, ale brzmi niczym naturalne arcydzieło nie z tego świata – opowieść snuta minimalistycznymi środkami i powoli, która jednak mogłaby trwać wiecznie.

Wstęp na koncert, jako jedyny w programie tegorocznych Kodów jest płatny, a ceny biletów
to 90 złotych (normalny) i 70 złotych (ulgowy). Bilety dostępne są w kasie Centrum Kultury
w Lublinie oraz internetowo – https://www.bilety24.pl/koncert/1214-osrodek-rozdroza-zaprasza-kody-2023-arooj-aftab-vijay-iyer-shahzad-ismaily-88346?id=476405 

Tegoroczny Festiwal KODY wypełnia kobieca energia. W czwartek, 25 maja, premierowy program IRAN – TRADYCJA I AWANGARDA, w którym wybrzmią utwory polskich i irańskich kompozytorek. Utwory wykonają dobrze znani kodowym widzom i słuchaczom artyści i artystki flow unit – Ewa Liebchen, Anna Kwiatkowska, Paweł Czarny, Mikołaj Pałosz, Magda Kordylasińska oraz Farnaz Modarresifar na santurze. Zainteresowania irańskich twórców są różnorodne i co oczywiste, nie zawsze wykazujące związki z muzyczną tradycją ich kraju. Niemniej na program niniejszego koncertu składają się utwory nawiązujące do perskiej kultury muzycznej – najoczywistszym, choć niekoniecznie najważniejszym, odniesieniem jest użycie tradycyjnych instrumentów perskich. Najbliżej tradycji znajdziemy się słuchając improwizacji Farnaz Modarresifar (ur. 1989) – mieszkającej w Paryżu wirtuozki santuru (instrument strunowy, rodzaj cymbałów).

Jeszcze w czwartek, artysta występujący pod pseudonimem Królówczana Smuga, przeniesie nas w zupełnie inne klimaty dźwiękowe. Mimo rodzimych konotacji, mocnej tożsamości artysty związanego z tradycją biłgorajską, będzie to nie lada awangardowe przeżycie. Program SPORT-PATRIONTYZM-MILITARA to antywojenna manifestacja, muzyczny pakt o nieagresji, to reakcja na strach i bezradność, na niepokój i nie pokój. To symboliczny akt przeciwko genezie wojny – przeciwko stereotypom, mitom, kompleksom, nacjonalizmowi, ksenofobii, nałogom, demonom przeszłości – przeciwko ogniwom wojennego łańcucha przyczynowo-skutkowego.

Z kolei piątek, 26 maja to dzień pod znakiem tradycji, która od początku jest obecna
na Festiwalu KODY. Zapraszamy najpierw na warsztaty taneczne, a następnie na pełnoprawną potańcówkę z ukraińskim zespołem US ORCHESTRA.

W sobotni wieczór, 27 maja zapraszamy na dwa brzmienia analogowo-elektroniczne. Duże nazwiska sceny eksperymentalnej – Jérôme Noetinger oraz Audrey Chen. Miłośnikom improwizacji dźwiękowej nie trzeba ich przedstawiać.

W niedzielę, na zakończenie festiwalu projekt, który powstał we współpracy z Fundacją Harmonie i Hałasy – BIT 20. Drugi rok z rzędu, czołowi muzycy z Norwegii zaprezentują premierowo w Polsce nowy program powstały dzięki wsparciu Funduszy EOG w ramach Działania 2. „Poprawa dostępu do kultury i sztuki”.

W ramach małego jubileuszu, 15. edycji festiwalu zaplanowaliśmy również wystawę plakatów festiwalowych oraz fotografii.

Na koncerty i wydarzenia Festiwalu od 25 do 28 maja wstęp jest bezpłatny i obowiązują wejściówki, dostępne na www.evenea.pl

 

PROGRAM

24 maja | środa

19.00

Wirydarz Centrum Kultury w Lublinie
ul. 
Peowiaków 12

Arooj AFTAB + Vijay IYER + Shahzad ISMAILY – LOVE IN EXILE / premiera polska

Wykonawcy:

Arooj AFTAB – śpiew

Vijay IYER – fortepian, elektronika

Shahzad ISMAILY – bas, syntezator Moog

Bilety: 90 PLN / 70 PLN – ulgowy

Bilety dostępne na Bilety24 – Ośrodek ROZDROŻA zaprasza: KODY 2023 Arooj AFTAB + Vijay IYER + Shahzad ISMAILY – LOVE IN EXILE / premiera polska, Lublin oraz w kasie Centrum Kultury w Lublinie.

 

25 maja | czwartek

19.00

Klasztor OO. Dominikanów
ul. Złota 9 (wejście od ul. Jezuickiej)

IRAN – TRADYCJA I AWANGARDA / premiera programu

Kompozytorki:

Anahita ABBASI – Zavaya / premiera polska

Martyna KOSECKA – Homāio na perski ney/flet, santur, perkusję, trio smyczkowe i elektronikę / premiera światowa

Fozie MAJD – Faraqhi na skrzypce i wiolonczelę / premiera polska

Farzia FALLAH – Lalayi na trio smyczkowe / premiera polska

Farnaz MODARRESIFAR – Improwizacje na santur i instrumenty / premiera światowa

Wykonawcy:

[flow unit]

Ewa LIEBCHEN – flet

Anna KWIATKOWSKA – skrzypce

Paweł CZARNY – altówka

Mikołaj PAŁOSZ – wiolonczela

Magdalena KORDYLASIŃSKA – perkusja

Farnaz MODARRESIFAR – santur

 

Wstęp wolny. Obowiązują wejściówki.

 

21.00

Klasztor OO. Dominikanów
ul. Złota 9 (wejście od ul. Jezuickiej)

 

KRÓLÓWCZANA SMUGA – SPORT PATRIOTYZM MILITARIA

KRÓLÓWCZANA SMUGA – gitara, elektronika, głos, działania performatywne

Wstęp wolny. Obowiązują wejściówki.

 

26 maja | piątek

16.00-19.00

Klasztor OO. Dominikanów w Lublinie
ul. Złota 9

 

WARSZTATY TAŃCA tradycyjnego z US Orchestra

Wstęp wolny. Obowiązują wejściówki.

 

19.00

Klasztor OO. Dominikanów w Lublinie
ul. Złota 9 – Krużganki

KODY: 15L – wernisaż

Wystawa plakatów i fotografii dokumentujących 15 lat Festiwalu Tradycji i Awangardy Muzycznej KODY w Lublinie

Wstęp wolny

 

20.00

Klasztor OO. Dominikanów w Lublinie
Plac Giedroycia

NOC TAŃCA: US ORCHESTRA

Wykonawcy:

Yaryna DRON – skrzypce prym

Serhii POSTOLNIKOV – skrzypce sekund, cymbały

Andrii LEVCHENKO – bubon (bęben obręczowy), bas (wiolonczela)

Wstęp wolny

 

27 maja | sobota

19.00

Klasztor OO. Dominikanów
ul. Złota 9 (wejście od ul. 
Jezuickiej)

Jérôme NOETINGER – Feedback: feeding oneself and sharing this meal with others

Jérôme NOETINGER – magnetofony szpulowe Revox, elektronika

Wstęp wolny. Obowiązują wejściówki.

 

21.00

Klasztor OO. Dominikanów
ul. Złota 9 (wejście od ul. 
Jezuickiej)

Audrey CHEN SOLO (hyper-extensions for voice and analog electronics)

Audrey CHEN – głos, elektronika

Wstęp wolny. Obowiązują wejściówki.

 

28 maja | niedziela

17.00

Klasztor OO. Dominikanów
ul. Złota 9 (wejście od ul. Jezuickiej)

Ørjan MATRE – Terskelsongar / premiera polska

Lasse THORESEN – Løp, Lokk Og Linjar / premiera polska

 

Wykonawcy:

BIT20 Ensemble

Berit OPHEIM – głos solowy

Ingar BERGBY – dyrygent

Trond MADSEN – dyrektor artystyczny BIT20 Ensemble

Wstęp wolny. Obowiązują wejściówki.

 

Wejściówki na wydarzenia można pobrać na stronie: https://app.evenea.pl/organizator?id=295085

Organizatorem wydarzenia jest Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych „Rozdroża”. Organizator zastrzega sobie prawo do zmian w programie.

Więcej szczegółów pod adresem: www.kody-festiwal.pl.

Arooj Aftab – laureatka nagrody Grammy 2022 otworzy tegoroczny Festiwal KODY

Miło nam poinformować Państwa o pierwszym koncercie 15. Festiwalu Tradycji i Awangardy Muzycznej KODY. 24 maja, w Wirydarzu Centrum Kultury w Lublinie wystąpią: Arooj AFTAB, Vijay IYER oraz Shahzad ISMAILY.

Wyjątkowy, jedyny w Polsce koncert promuje świeżo wydaną płytę artystów „Love In Exile”. Jest to pierwsze i jedyne biletowane wydarzenie podczas Festiwalu KODY.

Sprzedaż biletów rusza 4 kwietnia 2023 roku, na platformie www.bilety24.pl oraz stacjonarnie, w kasie Centrum Kultury w Lublinie.

 

24 maja 2023 r. | środa

19.00

Wirydarz Centrum Kultury w Lublinie (ul. Peowiaków 12)

 

LOVE IN EXILE / premiera polska

Arooj AFTAB – śpiew Urdu

Vijay IYER – fortepian, elektronika

Shahzad ISMAILY – bas, syntezator Moog

 

Bilety: 90 PLN, 70 PLN (ulgowy)

 

To jedyny płatny koncert podczas tegorocznych, jubileuszowych KODÓW.

Sprzedaż w kasie Centrum Kultury oraz na www.bilety24.pl

 

Love In Exile (Miłość na wygnaniu)

Nowy Album Arooj Aftab i towarzyszących jej muzyków kolejny raz potwierdza, że muzyka ma wielką moc przenikania czasu. Love In Exile zaprasza słuchaczy, by poddali się nieśpiesznie płynącej muzyce. Oszczędne środki wyrazu: fortepian i elektronika (Vijay Iyer), bas i syntezator Moog (Shahzad Ismaily) oraz znakomity wokal wykonany w języku Urdu przez Arooj Aftab budują subtelną i zarazem przenikliwą dramaturgię. Wibrujące melodie fortepianu

i poruszający głos, organiczne brzmienie gitary basowej oraz hipnotyczne dźwięki elektroniki – razem tworzą kompozycje o oszałamiającej powadze i pięknie. Love In Exile został nagrany na żywo w nowojorskim studiu, poddany minimalnej edycji, za każdym, kolejnym odsłuchem ujawnia swoiste aspekty wykreowanego świata dźwięków, wzbudzając nowe emocje. Album początkowo wymyka się jednoznacznym kategoriom. Jest zaskakująco obecny i emocjonalnie szczery. Słuchacza bardziej pochłania sytuacja dźwiękowa niż konkretne melodie. To muzyka, która kreuje płaszczyznę spotkania i bycia wobec świata. Wszystkie odcienie intymności i ufności, które mieszczą się w słowie „miłość”, łączą się tutaj z poczuciem wyobcowania i zarazem oswojeniem z banicją. Wygnańcy pozostają nieskażeni.

Dzieło tria jest pełne wdzięku: gracja i emocje towarzyszą każdemu działaniu. Jest tu jednocześnie głębszy, duchowy sens: piękno, które jest hojne, wolne i spontaniczne, połączone z siłami wyższymi, które tłumaczy i dopełnia. Działając w czasie rzeczywistym, bez wcześniejszych przygotowań, muzycy tworzą wspólnotę chwili, zarówno dla siebie, jak

i publiczności. Wspominając swój pierwszy występ, Aftab mówi: „Vijay i Shahzad byli tak wewnętrznie skupieni, że nie było jasne, czy oni robią to, co ja, czy ja robię to, co oni. Byliśmy jak zsynchronizowana ławica ryb.” Światło słoneczne przesączało się przez głęboką wodę, płynne ruchy rozpuszczały indywidualne granice i wzmacniały wspólną energię. Ismaily nazywa to „odprężeniem w kierunku tego, co jest”. Love In Exile to moc muzyki, która nas porusza i zaprasza do miłości.

 

Arooj AFTAB – Vijay IYER – Shahzad ISMAILY

Po premierze debiutanckiego albumu w 2018 roku, w Nowym Jorku, Shahzad Ismaily poprosił Arooj Aftab i Vijay Iyer, aby pochylili się nad tym, co właśnie się wydarzyło. „Poczuliśmy to od pierwszej chwili” – wspomina Iyer. „Byliśmy jak zaklęci i niemal w milczeniu powiedzieliśmy: Nie wiem, co się właśnie stało. Ale powinniśmy zrobić to ponownie”. Nie mieli przygotowanego wcześniej materiału; ale silne doznanie emocjonalne zaskoczyła nawet tak doświadczonych współpracowników. Wspólne skupienie na improwizacji pozwoliło im połączyć gitarę basową, fortepian i wokal w zapierający dech w piersiach zjednoczony dźwięk. To była muzyka chwili obecnej. Słowa nie mogły jej nazwać, ale publiczność poczuła ją i dołączyła do emocjonalnej podróży. Otwarcie się na spontaniczne współtworzenie stało się definiującym podejściem zespołu podczas pół tuzina koncertów, które zagrali przed nagraniem debiutanckiego albumu.

Wokalistka Arooj Aftab, pierwsza Pakistanka, która zdobyła nagrodę Grammy, zachwyca publiczność na całym świecie swoimi hipnotyzującymi występami na żywo; geniusz MacArthura i nominowany do nagrody Grammy Vijay Iyer jest jednym z najbardziej wpływowych współczesnych pianistów; wrażliwość i techniczna biegłość multiinstrumentalisty Shahzada Ismaily’ego uczyniły go legendą wśród muzyków takich jak Lou Reed, dla którego był muzykiem sesyjnym. To co wyróżnia wspólne występy tria, to wyjątkowa więź, która przezwycięża indywidualne ambicje i stwarza wyjątkowe, piękne brzmienie. Jednym  z istotnych elementów tej harmonii jest sposób, w jaki Aftab traktuje swój głos jako jeden z instrumentów z zespole. „Używam głównie słów, aby wydobyć dźwięk” – mówi. „Nie myślę o opowiadaniu historii.” Głos jako instrument wykorzystujący powietrze (aerofon) współgra z brzmieniem syntezatorów, które wzajemnie przenikają się jak światło słoneczne i cień.

W szerszym ujęciu, poprzez zaufanie do tworzenia w czasie rzeczywistym – i do siebie nawzajem – zespół mógł skutecznie połączyć spontaniczność z nagromadzoną mądrością całego życia w muzyce. Jak mówi Ismaily: „Czuję, jakbyśmy podpowiadali słuchaczom: Żyj tak jak teraz”.

Wystawa fotografii BÓL WOJNY. OBWÓD ŻYTOMIERSKI 2022

Ból wojny. Obwód Żytomierski 2022

Denis Motsny, Leonid Szewczuk

wystawa fotografii

 

24 lutego 2023 roku, g. 16.00

W pierwszą rocznicę napaści rosyjskiej na Ukrainę.

 

Galeria ROZDROŻA

Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych „Rozdroża”

Lublin, ul. Peowiaków 12

(parter budynku Centrum Kultury)

 

Zapraszamy na wystawę fotografii dokumentującej zniszczenia wojenne w Obwodzie żytomierskim, w północnej Ukrainie, których dokonały wojska rosyjskie i sprzymierzone.

Obwód żytomierski, który leży przy granicy z Białorusią, był jednym z celów rosyjskich ataków bombowych i rakietowych w pierwszych tygodniach wojny. Żołnierzom ukraińskim udało się odzyskać teren już w marcu. W kolejnych miesiącach miały miejsce ponowne ataki, a w listopadzie 2022 roku Rosjanie w kierunku Żytomierza i Kijowa wypuścili ponad 100 rakiet. Był to dotychczas najbardziej zmasowany atak powietrzny, w wyniku którego ponad 80% mieszkańców regionu żytomierskiego pozbawionych zostało prądu.

Obwód żytomierski to największe skupisko mniejszości polskiej w Ukrainie.

 

Informacje o autorach:

Denis Motsny

Urodzony w Berdyczowie, fotoreporter i kamerzysta z akredytacją Sił Zbrojnych Ukrainy, wolontariusz, radny Rady Miejskiej Berdyczowa, osoba publiczna, członek grupy radnych „Równe szanse”.

Od pierwszych dni wojny był wolontariszem, działaczem, fotografem ważnych wydarzeń, które miały miejsce w Obwodzie żytomierskim i całej Ukrainie. Wielokrotnie wyjeżdżał na tereny wyzwolone i na front, do żołnierzy w ramach misji humanitarnych. Każda podróż to ludzkie historie, zniszczenia, walka o przetrwanie udokumentowane na fotografiach. Leonid SzewczukRzecznik prasowy prezydenta miasta Żytomierz, zawodowy fotograf, nauczyciel fotografii. Przed obiektywami jego aparatów przewinęło się wiele wydarzeń i momentów. Potrafi dostrzec „najlepsze momenty” i kolekcjonować emocje, a co najważniejsze – zatrzymuje wspomnienia. Leonid Szewczuk jest jednym z najbardziej doświadczonych i znanych fotografów w Żytomierzu. Przez długi czas podróżował po obwodzie żytomierskim i rejestrował następstwa wojny. Na swoich fotografiach trafnie oddaje i przekazuje ludzkie nastroje i przemiany zachodzące w społeczeństwie ukraińskim pod wpływem wojny z Rosją.  

Organizatorem wystawy jest Ośrodek Rozdroża, we współpracy z Urzędem Miasta Lublin.

 

[UA]

Біль війни. Житомирщина 202

руйнування на Житомирщині, спричинені війною з Росією

 

Інформація про авторів:

Моцний Денис, народився у Бердичеві,  фотокорреспондент та відеограф із акредитацією від Збройних сил України, волонтер, депутат Бердичівської міської ради, громадський діяч, член депутатської групи з гендерних питань «Рівні можливості».

Із перших днів війни – волонтер, активіст, фотофіксатор важливих подій, які відбувалися на Житомирщині та по всій Україні. Неодноразово виїжджав у складі гуманітарних місій на деокуповані території та передову до військових. Кожна поїздка – це задокументовані в фотографіях людські історії, руйнування, боротьба за виживання.

 

Шевчук Леонід, прес-секретар міського голови Житомира, професійний фотограф, викладач фотомистецтва. Крізь об’єктиви його фотоапаратів пройшло чимало подій та моментів, він вміє бачити «родзинку» кожного та колекціонувати емоції, а найголовніше – він зберігає спогади. Фотограф Леонід Шевчук – один з найдосвідченіших та найвідоміших у Житомирі.

Впродовж тривалого часу їздив по всьому Житомирському регіону та фіксував наслідки війни. У своїх фотороботах автор точно вловлює і передає людські настрої та трансформації, які відбуваються в українському суспільстві через війну із росією.

 

[PL]

Ból wojny. Obwód Żytomierski 2022

Ukraina każdego dnia ponosi szkody warte miliony dolarów. Każdego dnia traci swoich najlepszych obrońców. Każdego dnia walczy o wolność i powstrzymuje najazd rosyjskich najeźdźców, którzy zamierzają posuwać się dalej przez Europę.

Obwód Żytomierski jest jednym z regionów, który przetrwał okupację i doznał ogromnych strat infrastrukturalnych. To region przygraniczny, który utrzymuje obronę i skutecznie powstrzymuje ataki ze strony Białorusi.

Celem wystawy fotograficznej „Ból wojny: obwód Żytomierski 2022” jest wyobrażenie i przekazanie bólu straty, jakiego doświadczają mieszkańcy regionu. Ukraińcy to naród pracowity, pokojowy, dążący do rozwoju i samodoskonalenia. Miliony z nas są dziś zmuszone opuścić swoje domy, aby uciec, aby być w miejsce bezpiecznym. Dziesiątki tysięcy straciło krewnych i bliskich, tysiące z nas straciło już swoje domy, które zostały zniszczone przez okupantów.

Opowiedzieć prawdę o wojnie, pokazać imponujące detale — to misja fotografów Denisa Motsnyego i Leonida Szewczuka. Zdjęcia przedstawiają nie tylko zbombardowane domy, mosty, drogi, kościoły, ale także ludzi, którzy żyją w takich warunkach, tracą, cierpią, ale nadal ogrzewają ukraińską ziemię swoją jasną aurą dobra.

Staramy się, aby świat poznał i zrozumiał straszliwą istotę tej wojny. Zdajemy sobie sprawę, ile wysiłku będzie wymagało odbudowanie naszego regionu i całej Ukrainy po zwycięstwie. Rozpoczęliśmy już prace nad usuwaniem tragicznych skutków wojny. Jesteśmy przekonani, że światowa społeczność będzie nas wspierać i pomoże nam stworzyć bezpieczną i wygodną przestrzeń dla Ukraińców i świata.

 

[UA]

Біль війни. Житомирщина 2022

Україна щодня зазнає руйнувань на мільйони доларів. Щодня втрачає своїх найкращих захисників. Щодня бореться за свободу і зупиняє навалу російських окупантів, які мають намір рухатися далі по Європі.

Житомирщина – одна з областей, яка пережила окупацію і зазнала інфраструктурних руйнувань. Це прикордонна область, яка тримає оборону і стримує загрозу з боку Білорусі.

Уявити і передати біль втрати, якого зазнали мешканці області, – це мета фотовиставки «Біль війни: Житомирщина-2022». Українці – працьовита мирна нація, яка прагне розвитку та самовдосконалення. Мільйони з нас сьогодні змушені покинути рідні домівки, щоб врятуватися, щоб бути в безпеці. Десятки тисяч втратили рідних і близьких. Тисячі з нас уже втратили своє житло, яке було знищене окупантами.

Розповісти правду про війну, показати вражаючі деталі – це місія фотохудожників Дениса Моцного та Леоніда Шевчука. На світлинах не лише розбомблені будинки, мости, дороги, церкви, а й люди, які живуть в таких умовах, втрачають, страждають, але продовжують зігрівати українську землю своєю світлою аурою добра.

Ми прагнемо, щоб світ знав і розумів страшну суть цієї війни. Ми усвідомлюємо, скільки зусиль треба буде докласти для відновлення нашого регіону та всієї України після перемоги. Ми вже почали працювати для ліквідації страшних наслідків війни. Ми впевнені, що світова спільнота підтримає нас і допоможе нам створити безпечний комфортний простір для українців i світу.

Krzysztof Werema – oprowadzanie autorskie i finisaż wystawy

Zapraszamy na finisaż wystawy Krzysztofa Weremy PO OBU STRONACH BIAŁEGO NILU. Plemiona Sudanu Południowego.

Dla tych Państwa, którzy nie mieli okazji zobaczyć fotografii to ostatnia szansa, aby doświadczyć piękna afrykańskiego kontynentu, a przy tym posłuchać ciekawych opowieści fotografa. PO OBU STRONACH BIAŁEGO NILU to nie tylko estetyczne obrazy i egzotyczne dla nas kadry, ale przede wszystkim ciekawe, choć często gorzkie historie z życia tradycyjnych plemion afrykańskich. Zachęcamy do spotkania z autorem i kulturą ludów Sudanu Południowego.

Miejsce: Sala ROZDROŻY / Galeria ROZDROŻY (budynek Centrum Kultury w Lublinie, ul. Peowiaków 12).
Godz. 19.00.
Wstęp wolny.

Warsztaty śpiewu tradycyjnego 24-26 stycznia 2023 r.

PL

Serdecznie zapraszamy do udziału w kolejnej edycji warsztatów śpiewu tradycyjnego z Iryną Klymenko. W programie zajęć są ukraińskie kolędy, szczodrywki i pieśni tradycyjne związane z okresem Świąt Bożego Narodzenia i powitania Nowego Roku.

Trzydniowe warsztaty odbędą się w dn. 24-26 stycznia 2023 r. w Sali ROZDROŻY (1 piętro, budynek Centrum Kultury w Lublinie, ul. Peowiaków 12) w godz. 17.00-20.00.

Zapisy na: https://app.evenea.pl/event/warsztaty-spiewu-tradycyjnego-z-iryna-klymenko-24-26-stycznia/

Iryna Klymenko – wybitna śpiewaczka w stylu tradycyjnym, etnomuzykolożka, doktor hab. historii sztuki (2021), pieśniarka, profesor Katedry Historii Muzyki Ukraińskiej i Folkloru Muzycznego Narodowej Akademii Muzycznej Ukrainy im. Piotra Czajkowskiego, kierownik Pracowni Etnomuzykologii (od 2002). Przeprowadziła ponad 90 wypraw do ukraińskich wsi, zbadała ponad 400 miejscowości. Jest autorką dwóch monografii naukowych, w tym publikacji pt. „Rytualne melodie Ukraińców w kontekście słowiańsko-bałtyckim: typologia i geografia” (2020) oraz ponad 75 artykułów naukowych. Przez wiele lat śpiewała jako główna solistka w znanym zespole Drewo z Kijowa, a następnie w zespołach Hurtoprawcy, Babsky Kozaczok. Prowadziła również mistrzowskie kursy śpiewu ukraińskiego w Polsce i Ukrainie.

 

UA

Запрошуємо взяти участь у наступній сесії традиційного співочого майстер-класу з Іриною Клименко. У програмі майстер-класу – українські колядки, щедрівки та старовинні канти, що виконувалися на Різдво та новорічні свята.

Триденні заняття відбудуться 24-26 січня 2023 року в залі ROZDROŻY (1-й поверх, будівля Культурного центру в Любліні, вул. Пеовяков, 12) з 17.00 до 20.00.

Реєстрація за адресою: https://app.evenea.pl/event/warsztaty-spiewu-tradycyjnego-z-iryna-klymenko-24-26-stycznia/

Ірина Клименко – етномузиколог, доктор мистецтвознавства (2021), знана етноспівачка, професорка Кафедри історії української музики та музичного фольклору Національної музичної академії України імені Петра Чайковського, керівниця Лабораторії етномузикології (від 2002). Провела понад 90 фольклорних експедицій українськими селами, відвідала понад 400 поселень. Авторка двох наукових монографій (зокрема, «Обрядові мелодії українців у слов’яно-балтському контексті: типологія і географія» (2020) та понад 75 наукових статей. Близько 20 років була солісткою фольклорної групи «Древо» з Києва, пізніше організувала групи Гуртоправці, Бабський Козачок. Проводить майстеркласи українського традиційного співу в Україні та Польщі.

Kolejna edycja warsztatów śpiewu tradycyjnego z Iryną Klymenko

Przed nami kolejna edycja warsztatów śpiewu tradycyjnego z Iryną Klymenko. Zapraszamy wszystkich, którzy chcą spędzić ten poświąteczny czas z tradycyjnymi ukraińskimi kolędami i pieśniami związanymi z obchodami Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku.

Trzydniowe zajęcia odbędą się w dn. 28-30 grudnia 2022 r. w Sali ROZDROŻY (1 piętro, budynek Centrum Kultury w Lublinie, ul. Peowiaków 12) w godz. 17.00-20.00.

Zapisy na: https://app.evenea.pl/event/warsztaty-spiewu-tradycyjnego-z-iryna-klymenko-druga-edycja/

Warsztaty odbywają się w ramach Programu pomocowego dla artystów ukraińskich „wspieraMY Ukrainę” prowadzonego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.

Iryna Klymenko – wybitna śpiewaczka w stylu tradycyjnym, etnomuzykolożka, doktor hab. historii sztuki (2021), pieśniarka, profesor Katedry Historii Muzyki Ukraińskiej i Folkloru Muzycznego Narodowej Akademii Muzycznej Ukrainy im. Piotra Czajkowskiego, kierownik Pracowni Etnomuzykologii (od 2002). Przeprowadziła ponad 90 wypraw do ukraińskich wsi, zbadała ponad 400 miejscowości. Jest autorką dwóch monografii naukowych, w tym publikacji pt. „Rytualne melodie Ukraińców w kontekście słowiańsko-bałtyckim: typologia i geografia” (2020) oraz ponad 75 artykułów naukowych. Przez wiele lat śpiewała jako główna solistka w znanym zespole Drewo z Kijowa, a następnie w zespołach Hurtoprawcy, Babsky Kozaczok. Prowadziła również mistrzowskie kursy śpiewu ukraińskiego w Polsce i Ukrainie.

 

Tak przebiegały minione warsztaty, które odbyły się 14-16 grudnia br.

Warsztaty śpiewu tradycyjnego z Iryną Klymenko

PL

Serdecznie zapraszamy na 3-dniowe warsztaty śpiewu tradycyjnego z Iryną Klymenko. W programie zajęć są kolędy, szczodrywki i pieśni związane z okresem Świąt Bożego Narodzenia.

Warsztaty odbędą się w dn. 14-16 grudnia 2022 r. w godz. 17.00-20.00 w Sali Prób nr 1 w budynku Centrum Kultury w Lublinie (ul. Peowiaków 12).

Zapisy na: https://app.evenea.pl/event/warsztaty-spiewu-tradycyjnego-z-iryna-klymenko/

Zajęcia odbywają się w ramach programu pomocowego dla artystów ukraińskich „wspieraMY Ukrainę” prowadzonego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.

Iryna Klymenko – wybitna śpiewaczka w stylu tradycyjnym, etnomuzykolożka, doktor hab. historii sztuki (2021), pieśniarka, profesor Katedry Historii Muzyki Ukraińskiej i Folkloru Muzycznego Narodowej Akademii Muzycznej Ukrainy im. Piotra Czajkowskiego, kierownik Pracowni Etnomuzykologii (od 2002). Przeprowadziła ponad 90 wypraw do ukraińskich wsi, zbadała ponad 400 miejscowości. Jest autorką dwóch monografii naukowych, w tym publikacji pt. „Rytualne melodie Ukraińców w kontekście słowiańsko-bałtyckim: typologia i geografia” (2020) oraz ponad 75 artykułów naukowych. Przez wiele lat śpiewała jako główna solistka w znanym zespole Drewo z Kijowa, a następnie w zespołach Hurtoprawcy, Babsky Kozaczok. Prowadziła również mistrzowskie kursy śpiewu ukraińskiego w Polsce i Ukrainie.

UA

Сердечно запрошуємо на триденний майстерклас традиційного співу з Іриною Клименко. У програмі занять – пісні, дотичні сезону Різдва та Нового року: колядки і щедрівки.

Майстерклас відбудеться 14-16 грудня 2022 року, години занять 17.00-20.00. Місце занять: Зала Репетицій Salа Prób № 1 у приміщені Центру культури в Любліні (вул. Пеовяков/ Peowiaków, 12).

зарахування: https://app.evenea.pl/event/warsztaty-spiewu-tradycyjnego-z-iryna-klymenko/

Майстерклас відбудеться в рамках Програми допомоги українським митцям «wspieraMY Ukrainę”, організованої Національним інститутом музики й танця.

Ірина Клименко – етномузиколог, доктор мистецтвознавства (2021), знана етноспівачка, професорка Кафедри історії української музики та музичного фольклору Національної музичної академії України імені Петра Чайковського, керівниця Лабораторії етномузикології (від 2002). Провела понад 90 фольклорних експедицій українськими селами, відвідала понад 400 поселень. Авторка двох наукових монографій (зокрема, «Обрядові мелодії українців у слов’яно-балтському контексті: типологія і географія» (2020) та понад 75 наукових статей. Близько 20 років була солісткою фольклорної групи «Древо» з Києва, пізніше організувала групи Гуртоправці, Бабський Козачок. Проводить майстеркласи українського традиційного співу в Україні та Польщі.

Wystawa fotografii PO OBU STRONACH BIAŁEGO NILU

Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA

oraz Krzysztof WEREMA

zapraszają na wystawę fotografii

PO OBU STRONACH BIAŁEGO NILU

Plemiona Sudanu Południowego

Otwarcie: 1 grudnia 2022 roku / CZWARTEK / g. 19.00

Galeria ROZDROŻA

Galeria [parter] / Sala Rozdroża [1 piętro]

 

Wystawa czynna do 27 stycznia 2023 roku.

Wystawa czynna od poniedziałku do piątku od 10.00 do 18.00.

 

Wstęp wolny.

 

Prezentowana wystawa zdjęć Krzysztofa Weremy z ostatniej wyprawy do Sudanu Południowego w styczniu 2022 roku to kolejny etap długoterminowego projektu „Ginące Plemiona”. Autor prezentuje w nim społeczności lokalne z wybranych zakątków Afryki, które prowadzą życie w tradycyjny sposób. W dobie globalizacji, zanik lub marginalizacja kultur tradycyjnych i zachodzące zmiany są zjawiskiem powszechnym, w zasadzie niemożliwym do zatrzymania. Możliwe jest za to zatrzymanie odchodzącego świata na kadrach zdjęć. Tytuł wystawy „Po obu strona Białego Nilu” nawiązuje do rzeki dzielącej Sudan na dwie części, zamieszkiwane przez zupełnie inne ludy, z zupełnie inną mentalnością i czasem z podobnymi skaryfikacjami, które dumnie zdobią ich skórę.

Krzysztof Werema sportretował mieszkańców różnych regionów, by pokazać jak inne (odmienne od naszego) jest ich istnienie: to „żyjące endemity”. Goszcząc w wioskach plemion Mundari, Toposa, Larim, Jiye i Lotuko, wykonując setki portretów i zdjęć, zaprosił ich także do swojego świata współczesnej fotografii.

Krzysztof Werema – archeolog z wykształcenia, z zawodu fotograf. Swoją podróż fotograficzną rozpoczął w 2008 roku, zdobywając od tamtej pory wiele nagród w kraju i za granicą; wyróżniony między innymi: International Photographer of the Year 2017, Px3 Paris 2015, 2017, International Color Awards 2022. Uwielbia pracować używając technik oświetlenia studyjnego. Przed jego obiektywem stawało wiele znanych osób ze świata filmu i muzyki. Krzysztof Werema prezentował swoje fotografie w Polsce, Australii, Irlandii, Wielkiej Brytanii i na Węgrzech. Sfera zainteresowań, z których czerpie inspirację, obejmuje sztukę surrealistyczną, symbolikę, ludzkie ciało oraz studium afrykańskiego pochodzenia etnicznego. Artysta od wielu lat realizuje długoterminowy projekt „Ginące Plemiona”, którego etapy zamykają kolejne wystawy fotografii.  W swoich obrazach pokazuje codzienność mieszkańców Afryki, w ich naturalnym środowisku oraz realizuje cykl portretów pozowanych. Poprzez swoją fotografię utrwala pamięć o ludności żyjącej w tradycyjny sposób, zachowującej zwyczaje i rytm życia swoich przodków. Opowiada również o trudnej rzeczywistości w surowych warunkach klimatycznych i ciągłym niebezpieczeństwie plemiennych walk i zbrojnych konfliktów. Wystawom towarzyszą ciekawe opowieści i relacje z podróży.

Zapraszamy na Festiwal OPEN CITY

XIV Festiwal Sztuki w Przestrzeni Publicznej Otwarte Miasto / OPEN CITY

Lublin, 1-31 października 2022 roku

 

Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych ROZDROŻA zaprasza na czternastą edycję Festiwalu Sztuki w Przestrzeni Publicznej Otwarte Miasto / OPEN CITY, która rozpocznie się w Lublinie 1 października i potrwa do 31 października.

Kuratorem tegorocznego Festiwalu jest Robert KUŚMIROWSKI, a idea tej edycji została ujęta w hasło UFORMOWANIE. W tekście kuratora możemy m.in. przeczytać:

„Sztuka w przestrzeni publicznej daje miejsce pomysłowości. Uwalnia wrażliwość. Pozwala na nowo doświadczyć miasta, inaczej o nim opowiedzieć. Kurator proponuje wyprawę do fundamentów miasta – do intymnego doświadczenia z jednej strony, z drugiej – obnaża jego fundamenty. Artyści proponują autorskie topografie prywatnych doznań, a zarazem kierują uwagę na materialny rdzeń architektury – cegły, beton, spoiny, detale. Przymierzają intymność do budowlanego konkretu, symbolikę odnajdują na placu budowy. Architektoniczny konkret zderza się z architekturą marzeń sennych i onirycznych fantazji”.

W Festiwalu weźmie udział 21 artystów, a zobaczymy łącznie 25 prac w przestrzeni centrum Lublina i Starego Miasta. Trasa zwiedzania rozpoczyna się pod budynkiem Centrum Kultury
i wiedzie głównym traktem Krakowskiego Przedmieścia na Stare Miasto, gdzie znajduje się większość prac. Finał zwiedzania to monumentalna praca na schodach prowadzących z Placu Zamkowego do Muzeum Narodowego w Lublinie, w obrębie którego również zostanie zaprezentowana jedna realizacja.

Od tygodnia trwają już montaże pierwszych prac, które będzie można zobaczyć i usłyszeć
o ich idei od samych artystów i kuratora podczas otwarcia festiwalu 1 października, w sobotę, od godziny 16.00. Przez miesiąc trwania ekspozycji będą organizowane spacery kuratorskie
i oprowadzanie dla grup po wystawie.

Zachęcamy do zapoznania się z sylwetkami artystów i ideą Festiwalu na stronie www.opencity.pl. Po więcej informacji zapraszamy również do kontaktu – Barbara Wybacz:
e-mail: b.wybacz@rozdroza.com, tel. 533 334 141

OnArt Film Festiwal w Galerii Rozdroży

Po raz jedenasty warszawska Fundacja Rozwoju Kinematografii organizuje Festiwal Kina i Sztuki OnArt promujący polskie i światowe kino artystyczne. Fundacja zrealizowała już ponad tysiąc wydarzeń filmowych dla około 100 tysięcy widzów! Festiwal OnArt odbywa się jednocześnie w wielu miastach Polski, w przepięknych lokalizacjach, m.in. na terenie: Muzeum Narodowego, Łazienek Królewskich, Łódzkim Domu Kultury, Zamku Królewskiego.

Zapraszamy do obejrzenia, wybranych z bogatej oferty Festiwalu, krótkich form filmowych w Galerii „Rozdroża” (budynek Centrum Kultury, ul. Peowiaków 12, na parterze).

Będą mieli Państwo niepowtarzalną okazję zobaczyć twórczość reżyserów z wielu zakątków świata, tworzących dokumenty, filmy będące czystą kreacją wyobraźni, poruszające, dające do myślenia – budujące to co najcenniejsze w Sztuce – napięcie intelektualne będące niejednokrotnie ścieżką do mentalnego katharsis.

Ponad pięćdziesiąt filmów krótkometrażowych, trwających od dwóch do dwudziestu siedmiu minut, można będzie oglądać codziennie, równolegle z  wystawą plakatów do wydarzeń zorganizowanych na przestrzeni 14 lat funkcjonowania Ośrodka Rozdroża.

Serdecznie zapraszamy na wizualną ucztę od 4 sierpnia do 4 września 2022 r.

 

LISTA FILMÓW PREZENTOWANYCH W GALERII ROZDROŻA W RAMACH ON ART FILM FESTIWAL

Jestem ładna. 2 min., Polska, 2020 r., reż. Klaudia Prabucka, animacja.

Rodzinne relacje są pełne nieprawdziwych uśmiechów i słodkiej iluzji szczęścia. Czy wszyscy utopią się w cukrze?

 

Bye Bye, Grand Tour. 27 min., Austria,2022 r., reż. Heimo Aga, film dokumentalny.

Relacja z trzech wydarzeń artystycznych, które jeszcze przed pandemią, w 2017 roku zbiegły się w czasie: Biennale Sztuki w Wenecji, Documenta w Kassel i Skulptur Projekte w Münster. Przekaz artystów okazał się proroczy, a nasz świat zmienił się w krótkim czasie – już chyba bezpowrotnie.

 

Prayer. 2 min., Chorwacja, 2021 r., reż. Goran Šporčić, video art.

Modlitwa skierowana do nieba napotyka na samoloty.

 

VISIONS for orchestra, electronics, and bunny theater. 24 min., Niemcy, 2021 r., reż. Adi Gelbart, video art.

Królestwo muzyki elektronicznej i świata zamieszkanego przez króliki.

 

There is Exactly Enough Time. 2 min., Austria, 2021 r., reż. Oskar Salomonowitz, animacja.

Dziecięca historyjka narysowana przez chłopca, który odszedł w tragicznych okolicznościach, a dokończona przez jego ojca.

 

What Is Man and What Is Guitar? Keith Rowe. 23 min., USA, 2021 r., reż. Bob Burnett i Alan F. Jones, film dokumentalny.

Keith Rowe to artysta, którego interesują relacje między dźwiękiem, a obiektami fizycznymi.

 

The Lives of Youngsters Living in China 2020-2021. 2 min., Chiny, 2021 r., reż. Yixin Shen, impresja.

Urywki z życia chińskiej młodzieży podczas pandemii COVID-19.

 

SILVER VEILED. 23 min., Niemcy, 2021 r., reż. Ginevra Panzetti , Enrico Ticconi, video art.

Symboliczna moc flagi daje poczucie przynależności do grupy i separacji od innych.

 

Hunting Day. 3 min., Portugalia, 2021 r., reż. Alberto Seixas, film eksperymentalny.

Myśliwy znajduje w czasie polowania nietypowy gatunek.

 

The Swan at the Mouth of the River. 21 min., Izrael, 2021 r., reż. DaphnaMero, film dokumentalny.

Izraelski tancerz, Bernd Burgmaier, kończy karierę. Ostatni raz zakłada baletki, aby wcielić się w swoją ulubioną rolę.

 

Abiogenesis. 3 min., Australia, 2020 r., reż. David Vincent Smith, impresja.

Tancerze wchodzą w interakcję z architekturą.

 

A well spoiled one. 19 min., Niemcy, 2021 r., reż. Moira Zoitl, video art.

Język jako system symboli: mówionych, gestykulowanych i pisanych.

 

Contrapunctus I. 4 min., Niemcy, 2021 r., reż. Qunyuan Wang, video art.

Dlaczego ludzie są tak bardzo skłonni do przemocy.

 

Axiomata. 19 min., Kanada, 2022 r., reż. Beatriz Mediavilla, video art.

Uniwersalne prawo dynamiki Newtona jako szansa na zbudowanie jedności między ludźmi.

 

Incomplete. 4 min., USA, 2021 r., reż. Dalena Tran, video art.

Świat podlega ciągłym zmianom.

 

Jan Polkowski – Moje miejsce na Ziemi. Kraków. 19 min., Polska, 2022 r., reż. Iwona Meus, impresja.

Poezja Jana Polkowskiego zestawiona z urzekającymi kadrami Krakowa.

 

Moving Monuments. 4 min., Niemcy, 2021 r., reż. Dominik Bais. video art.

Mobilność antycznych rzeźb otwiera przez nimi nowe perspektywy.

 

Sum of Our Parts. 17 min., Singapur, 2021 r., reż. Olivia Tan, film dokumentalny.

Sztuka performatywna ukazana przez czterech singapurskich artystów.

 

At the Wall of the Sea. 4 min., Belgia, 2020 r., reż. Shawn Fitzgerald Ahern, impresja.

Smutek jest ograniczeniem pochodzącym z naszej własnej przyszłości.

 

Collection. 16 min., Anglia, 2021 r., reż. Thomas Goddard, video art.

Kolekcja muzealna jest pretekstem do zdekonstruowania naszego rozumienia i oczekiwań wobec sztuki.

 

Gliff. 4min., USA, 2021 r., reż. Rebecca Salzer, film eksperymentalny.

Video Art, który odzwierciedla sposób, w jaki przecinają się nasze indywidualne fazy zmian, smutku i miłości. Gliff to splot czasu i miejsca, dźwięku i ciał.

SURRENDER. 15 min., Bułgaria, 2021 r., reż. Kosta Karakayshyan, film dokumentalny.

Czterech tancerzy mierzy się z ideą męskości, mocno zakorzenioną w bułgarskim społeczeństwie.

 

Loneliness. 4 min., Japonia, 2022 r., reż. Kazuya Ashizawa, film eksperymentalny.

Wzruszająca historia japońskich lalek i lalkarzy.

 

Divine decadence, darling. 14 min., Dania, 2020 r., reż. Kristina Steinbock, film eksperymentalny.

Kabaretowo-erotyczna inscenizacja przedstawiona przez wykonawców z niepełnosprawnościami.

 

Shepard’s Wetland. 4 min., USA, 2022 r., reż. William Harper, video art.

Pejzaże generowane przez sztuczną inteligencję, którym towarzyszy dźwiękowa iluzja tonu opadającego w nieskończoność.

 

Intrigue & Strikes. 12 min., Niemcy, 2020 r., reż. Martin Oliveros Heinze, Eneko Sanz Guinea, film eksperymentalny.

Dwie pary aktorów teatralnych zaczynają walkę o angaż do tych samych ról w spektaklu.

 

In Love, In Time. 5 min., USA, 2021 r., reż. Philip Thompson, video art.

Czy młodzi ludzie są bardziej zakochani w idei związku, czy w swoim realnym partnerze.

 

Transparent, I am. 12 min., Japonia, 2020 r., reż. Yuri Muraoka, film eksperymentalny.

Refleksje nad tym, kim tak naprawdę jesteśmy; czy jesteśmy przezroczyści?

 

Cold Single. 5 min., Taiwan, 2020 r., reż. Mel Hsieh, ITEM IDEM, film eksperymentalny.

Studium współczesnej chińskiej kultury i sztuki performance.

 

A Title Appears on Black Background. 11 min., Kanada, 2022 r., reż. Simla Civelek, film eksperymentalny.

Odpowiedzi na niektóre z pytań są już osadzone w samym akcie ich zadawania.

 

Roger’s Eye. 5 min., Portugalia, 2021 r., reż. Daniele Grosso, video art.

Bohaterem animacji jest francuski pisarz Roger Caillois, którego pasją stał się świat minerałów.

 

An Evening with Laila. 10 min., Kuwejt, 2021 r., reż. Haya Alghanim, film dokumentalny.

Krótka biografia piosenkarki Laili Abdulaziz, która była nie tylko gwiazdą sceny, ale miała też wizję przyszłości, na którą nikt nie był gotowy.

 

Degree zero. 5 min., Francja, 2022 r., reż. Daniel Ablin, video art.

Refleksje nad czasem, kwestiami życia i śmierci, zapomnienia i wspomnień.

 

TA MARA. 10 min., Polska, 2020 r., reż. Iwona Pasińska, impresja.

Tancerka rozdarta między wewnętrznym demonem, a nieustannym oczekiwaniem.

 

May We Know Our Own Strenght. 6 min., USA, 2021 r., reż. Jih-E Peng, video art.

Artystka Amanda Phingbodhipakkiyi odtwarza proces traumy, przeszkody w uzdrowieniu oraz siłę, którą można znaleźć w dzieleniu się przeżyciami.

 

Once I passed. 10 min., Niemcy, 2022 r., Martin Gerigk, animacja.

Poeta Walt Whitman napisał kiedyś wiersz miłosny, który w oryginale dedykowany był mężczyźnie. Nawet sam autor bał się społecznych konsekwencji i zakłamał

swoje dzieło.

 

Caught in a loop. 6 min., Cypr, 2021 r., reż. Elisavet Panagiotou, video art.

Wędrujące umysły istnieją w rzeczywistości ograniczonej czasoprzestrzenią.

 

Torn away. 9 min., Francja, 2020 r., reż. Olicier Charpin, film dokumentalny.

Proces ratowania i przeniesienia w bezpieczne miejsce fresku namalowanego przez więźniów w opuszczonym zakładzie karnym Sainte-Anne w Awinionie.

 

Couscous. 6 min., USA, 2020 r., reż. Marina Sagona, video art.

Kulturowa spuścizna Trypolisu, Libii i Rzymu.

 

The loneliness of the double bass player when he writes a poem. 9 min., Francja, 2021 r., reż. Fabrice Castanier, impresja.

Pisarz, a jednocześnie muzyk jazzowy Noël Balen pokazuje nam, jak różne dziedziny sztuki wpływają na siebie.

 

Shattered Ripples. 6 min., Chiny, 2022 r., reż. Siye Tao, film eksperymentalny.

Nowe kontra stare: szybko postępująca urbanizacja kontra wspomnienia i obrazy starego domu.

 

Happily Ever After. 9 min., Anglia, 2022 r., reż. Philip Mulloy, animacja.

Spotkanie mężczyzny z kobietą komplikuje się z powodu wielu rozpraszających bodźców.

 

Memory Place. 7 min., Turcja,2020 r., reż. Zeynep Abes, animacja.

Wizualizacja badająca alienację w mieście. Stambuł staje się bardziej ideą niż miejscem.

 

Ruined World: An AI Elegy. 9 min., Hong Kong, 2022 r., reż. Zoran Poposki, animacja.

Ludzkość została wymazana z powierzchni Ziemi. Film stworzony przy pomocy sztucznej inteligencji z automatycznie wygenerowanym dźwiękiem.

 

Becoming Creature. 8 min., Anglia, 2022 r., reż. Zoë Marden, video art.

Skąd pochodzi nasza tożsamość i jaką rolę odgrywa tu natura.

 

Reflections. 7 min., Anglia, 2022 r., reż. Susanne Aichele, film eksperymentalny.

Celebracja życia, pełna zabawy, podziwu i zadawania pytań. Przez jaki pryzmat patrzymy na świat?

 

Znovu Navštívit (Re-visit). 9 min., Wielka Brytania, 2021 r., reż. Charlie Tweed, video art.

Obraz, który zaginął wśród tysięcy innych w chmurze internetowej.

 

Birdsong. 8 min., Singapur, 2021 r., reż. Claudine Liang, impresja.

Jak pokonać artystyczny impas, który dławi się w codzienności przetrwania.

 

Medea. 7 min., Niemcy, 2021 r., reż. Veronika Dräxler, film eksperymentalny.

Poprzez specyficzne rytuały kobieta leczy się z ciężkiego urazu psychicznego.

 

THEY PROMISED US A FUTURE. 9 min., Meksyk, 2021 r., reż. Laura R. Tolentino, film eksperymentalny.

Futurystyczna wizja świata. Miłość między mężczyzną a robotyczną kobietą.

Skip to content